( 2H7 ) 



het üog verwijdert. Ue waariiemiiigen daaromtrent ziju niet 

 eenstemmig. Wie inet een liyperoop te doen had, moest, 

 zooals uit het bovenstaande volgt, oogenschijnlijk eeue belang- 

 rijke verwijdering van het verste punt aantreffen. Bij myopen 

 echter allée'n kan men daaromtrent zekerheid verkrijgen, 

 omdat deze ongetwijfeld gewoon zijn, hun accommodatie- 

 vermogen zoo veel mogelijk te ontspannen. Bij dezen nu i.s 

 Spreker gebleken, dat door kunstmatige verlamming het 

 verste punt zich werkelijk een weinig van het oog verwij- 

 dert. Die hoeveelheid bedraagt echter slechts ^^ tot J^ *). 

 Daarentegen vindt men bij hebetudo, althans bij jeugdige 

 voorwerpen, na de kunstmatige verlamming niet zelden eene 

 hyperopie van ,'-j ja van -[V' 'li*-' ^""r de inwerking van 

 het mydriaticura volstrekt niet te constateren was. Naar 

 Spreke'rs ervaring behoort hebetudo zonder hyperopie tot de 

 zeldzame uitzonderingen. 



Spreker merkt verder op, dat het oog niet voor volko- 

 mene accommodatie vatbaar is. De brandpuntsafstand der 

 gezamenlijke middenstoffen van het oog is in de hori- 

 zontale rigting iets grooter dan in de verticale. Eene hel- 

 dere vaste ster ziet men bij eenigzins hyperopische accom- 

 modatie met zijdelingsche stralen voorzien, bij eenigzins 

 myopische met langere stralen naar boven en beneden. Gaat 

 men van de hyperopische accommodatie tot de myopische 

 over, dan bemerkt men, dat zich reeds stralen naar boven 

 en beneden beginnen te vertoonen, vóór die aan de linker 

 en regter zijde geheel verdwenen zijn. Als een pimt neemt 

 men de ster nimmer waar. Bij de volkomenste accommo- 

 datie is het oog in de horizontale rigting voor een meer ver- 

 wijderd, in de verticale rigting voor een naderbij gelegen 

 punt geaccommodeerd. In dit geval zijn van alle zijden zeer 



•) Vci-gel. omlienl de bctcekenis itczev uitdniliWinj; I'«/s/(iyen 

 Sfeéedcelintjen 1858. 



