( 309 ) 



ik dun Heer van keeSj indien hij dit inogt verkiL'Zi'u, liol 

 laatste woord laten. 



Ik zou nu moeten overgaan tot liet onderzoek van het 

 naschrift van den Heer van rees; ik wil dit echter, Ier 

 verduidelijking, laten voorafgaan door een kort overzigt van 

 het gebeurde in deze zaak. 



Voor eenige jaren werd ik door wijlen den Heer van 

 EwiJCK, toen Commissaris des Konings in de Provincie 

 Noord-Holland, uitgcnoodigd hem naar Meerenherg te ver- 

 gezellen, ten einde een plaatselijk onderzoek te doen, of en, 

 zoo ja, waar en hoe afleiders op het gebouw behoorden ge- 

 plaatst te worden. Het is u allen bekend, Mijne Heeren ! 

 hoc de Heer van ewijck bij zijne velerhande kundigheden 

 ook grondige kennis voegde der natuurkundige wetensehap- 

 ])en, tot welke hij door zijne akademische loopbaan was 

 opgeleid, en die hij steeds in verderen leeftijd had uitge- 

 breid door zijne veelvuldige beschermende, openbare betrek- 

 kingen tot hare beoefenaren. 



Het was mij dus aangenaam, dat ik na herhaalde bezoe- 

 ken te Meerenhcrg met dien geleerden staatsman, met hem 

 volkomen instemde omtrent alles, wat de afleiders voor dat 

 gebouw betrof, en ook wel bepaaldelijk wat de noodzake- 

 lijkheid aanging van het verbinden der metaalmassa's bin- 

 nen het gebouw met de afleiders buiten hetzelve. Als een 

 gevolg onzer overeenstemming, bragfc ik toen op zijn verzoek 

 een rapjiort uit, dat onze gezamentlijke meening omtrent 

 het onderwerp behelsde. 



Hierbij bleef de zaak echter rusten, tot zij in het laatst 

 van het vorige jaar wederom werd opgevat. Het sclüjnt, 

 dat er toen bij den Heer architect van het gebouw of bij 

 anderen bedenkingen zijn opgerezen tegen hetgeen door mij, 

 in verband met den Heer van ewijck, werd aangeraden. ' 



Heeren Gedeputeerde Staten verlangden een nader onder- 

 zoek, en door den Minister van 13innenlandsche Zaken werd 



