( «21 ) 



had aclil goed ontwikkeldi-' bladeu, n\ stond in ceu vertrek, 

 dat naar bet zuiden gekeerd was, en waarin de tlierniome- 

 ler over dag doorgaans slond op 75 — 80''' ï. 



De eerste berigten aangaande D. musdpula zijn opge- 

 teekend in een gedrukten Engelsclien brief van oohn eli.is 

 aan linnaeus, dagteekenende \an 'iS Sept. 17(iO, en l^ 

 jaar later (1771) in liet Duitsch en Latijn vertaald en op 

 nieuws in 't licht gegeven door j. c. d. schiusbeu, onder 

 den titel: //JOH. ellis de Dionaea musdpula, plaiila irri- 

 labili nuper detecta, ad Ferill. Car. a Linnê Eijii. e/ds- 

 lola." Op bl. IX dezer Latijnsche vertaling lezen wij, dat 

 ELLIS in 1765 het eerste gedroogde exemplaar van IK mus- 

 dpu'a teu geschenke ontving van collinson, en dat hem 

 eenigen tijd later levende exemplaren door w. young uit 

 Philadelphia werden toegezonden. Sedert is de bedoelde 

 plant, eene bewoonster van de moerassen van Noord-Carolina 

 op eene N. Br. van ongeveer 35", algemeener en daardoor 

 vooral toegankelijker geworden voor het onderzoek van die 

 kruidkundigen, welke door den een of .anderen titel aan 

 kruidtuineii verbonden waren. 



Op bl. VIII van denzelfdeu brief vinden wij opgegeven, 

 waaraan D. musdpula eigenlijk haar naam te dankeu heeft. 

 I)e bladen van het plantje bestaan namelijk uit ecu breeden 

 bladsteel en twee daarop ingeplante kleppen, welke langs 

 een der randen met elkander verbonden, doch aan den tegen- 

 overgestelden vrijen rand ieder van eene reeks stevige stekels 

 voorzien zijn. In den natuurlijken toestand zijn deze klep- 

 ])en op een zekeren afstand van elkander verwijderd, maar 

 naauwelijks wordt hare binnenste oppervlakte geprikkeld, 

 h. v. door eene vlieg of eenig ander insekt, of zij slaan 

 toe, en dat wel met eene zoo groote snelheid, dat het dier, 

 't welk de irritatie te weeg bragt, daardoor gevangen wordt. 



Het kan geenc verwondering wekken, dat een dusdanig 

 vreemd gewas, meer nog dan het Kruidje roer mij niet, de 



