... ( !5^fl ) 



iiu'nr iiMiliuk, maar allijil met lietzelfdu i^ivdli;-, namelijk 

 dat de kleppen onbewegelijk bloven en haar stand niet ver- 

 anderde. Dezelfde proeven thans ook uitstrekkende over 

 de binnenste oppervlakte der kleppen, om 'i beweren van 

 ELLis en anderen aan do waarheid te toetsen, zag ik tot 

 mijne niet geringe verbazing, dat zij uu eens gevoelig waren 

 en dan weder niet, zoodat ik het eigenlijk niet in mijne 

 magt had om het vreemde verschijnsel ten allen tijde te 

 voorschijn te roepen. Ook bleek het mij verder, dat mieren, 

 die ik over de middelnerf of over de binnenzijde der klep- 

 pen loopen liet, in 't eerste geval nimmer, en in het tweede 

 slechts zeer enkele malen tot de sluiting der blaadjes aan- 

 leiding gaven. — Ik kwam thans op het denkbeeld om te 

 beproeven, of de prikkelbaarheid ook bij uitsluiting aan de 

 drie fijne doorntjes eigen was, die aan de binnenvlakte {Ier 

 kleppen -in een driehoek gerangschikt staan, en ziel ! dit 

 Vermoeden werd ten volle bevestigd. ledere aanraking dezer 

 orgaantjes gaf, mits zij maar niet al te zacht geschiedde, 

 tot eene sluiting der blaadjes aanleiding; en vooral was 

 zulks 't geval, wanneer ik den voet der doorntjes prik- 

 kelde. 



Thans werd het mij duidelijk, waarom ik vroeger zulke 

 verschillende uitkomsten \erkrcgeu had en waarom een in- 

 sekt nu eens straffeloos en dan weder niet over de bin- 

 nenvlakte der kleppen kon heenloopen. Van het al of 

 niet aanraken der doorntjes had alles afgehangen, en thans 

 ook mislukte mij het te voorschijn roepen van het vreemde 

 verschijnsel geene enkele maal. Hoe meijen tot het re- 

 sultaat gekomen is, dat de middelnerf de gevoelige plaats 

 is der blaadjes van D. m. is mij niet duidelijk ; misschien 

 raakte hij bij zijne proeven telken male, zonder het te 

 weten, een der doorntjes aan ; maar misschien ook ontbrak 

 hem de tijd om zijne exemplaren herhaaldelijk waar te 

 nemen,' want wanneer hij beweert: //.... Reize, die auf 



