( 329 ) 



nog leeft, maav ook nadat dit gesi erven is openen zij zich 

 niet eer dan na verscheidene dagen. Eeue doode mug, 

 door mij tusschen de twee bladkleppen gebragt, gaf, door- 

 dien ik daarmede de stekels aan de binnenvlakte dier 

 kleppen aanraakte, aanleiding, dat zij zich sloten en vijf 

 dagen achtereen gesloten bleven. Toen eerst openden zij 

 zich weder, en vond ik de mug in een slijmerig vocht 

 gedoken liggen. Tot mijne bevreemding was de gevoelig- 

 heid der bladkleppen door deze proef zoodanig afgestompt, 

 dat ik deze, hoezeer ik hare stekels ook prikkelde, niet 

 weder tot cene zamenvouwing konde noodzaken. Eerst na 

 5 volle dagen kwam de gevoeligheid der kleppen terug 

 en konde ik op nieuws cenigc beweging bij haar opwekken, 

 maar deze was ook toen nog in het geheel niet energiek ^ 

 en werd dit niet dan nadat nog eenmaal 4 of 5 dagen 

 verstreken waren. Hoe ik deze proef ook wijzigde, altijd 

 kreeg ik dezelfde uitkomst, en tcji bewijze, dat de geslo- 

 ten toestand der bladkleppen langer aanhoudt, naar male 

 het gevangen dier langer blijft leven en door zijne bewe- 

 gingen de stekels aanhoudender prikkelt, haal ik aan, dat 

 mijne proeven met gekwetste of half doodc muggen bijna 

 altijd tot een dag langer sluitens aanleiding gaven. Proe- 

 ven met torren, die met hare harde dekschilden de druk- 

 king der bladkleppen veel langer weerstand kunnen bieden 

 en veel taaijer van leven zijn, leverden dan ook veel min- 

 der spoedig eenc uitkomst op ; en was de lor zoodanig in- 

 gesloten, dat ik haar, zonder de bladkleppen te beleedigen, 

 konde wegnemen, dan ontdekte ik dat de gesloten toestand 

 dezer laatsten nu eens langer, dan eens minder lang aan- 

 hield, maar altijd in verhouding tot den tijd, gedurende 

 welken het vreemde ligchaam was ingekerkerd gebleven. 

 Uit een en ander blijkt, dat elus hoogst waarschijnlijk 

 de gesloten blaadjes Ie spoedig uit het oog verloor, en 

 dat sciiLEiDEN en andere schrijvers, wier mededeelingeu 



VERSL. EN SIEDED. AFU. KATDÜKK, DEEl. IX. 23 



