( :m> ) 



■over de gevoeligheid van D. muscipula niet van opper- 

 vlakkigheid zijn Vlij te pleiten, zelven niet experimenteer- 

 den, en ons niets dan eeue, zij het dan ook waarschijnlijke, 

 gissing voordroegen. Vraagt men welke uitwerking leven- 

 looze voorwerpen, zoo als kleine steentjes, snippers stroo 

 of papier, enz., te weeg bragteu, indien men deze door de 

 bladkleppen liet insluiten, dan antwoorden wij : volkomen 

 dezelfde; alleen merkten wij op, dat zeer dunne voorwer- 

 pen, zoo als snippers papier, den gesloten toestand het minst 

 lang onderhielden. Bladen, die zich alleen sloten ten ge- 

 volge van eene aanraking hunner stekels, openden zich ge- 

 woonlijk binnen 36 uren, en hieruit schijnt dus, in ver- 

 band met de vroeger medegedeelde uitkomsten, wel te blij- 

 ken, dat voorwerpen, die door de bladkleppen van D. mus- 

 cipula ingesloten worden, hetzij zij dood of levend zijn, 

 den geprikkeldcn toestand der borstels of stekels aan de 

 binnenvlakte dier kleppen onderhouden, en dat wel des te 

 langduriger, naar mate zij meer omvang hebben en de be- 

 doelde stekels meer verplaatsen of verwringen, of, met an- 

 dere woorden, verhinderen den stand aan te nemen, waarin zij 

 gewoon zijn, bij eene eenvoudige sluiting der kleppen zonder 

 eenig daartusschen ingekerkerd voorwerp zich te voegen. 



Als verdere uitkomsten mijner proeven vermeld ik nog, 

 dat ik, in tegenspraak met meijem (1. c. p. 545), geeue 

 pcriodische beweging bij de bladen van D. muscipula 

 waarnam, of, met andere woorden, deze laatsten zich des 

 nachts niet zag sluiten om zich over dag weder te openen. 

 Wel bespeurde ik veeleer het omgekeerde, namelijk, dat 

 blaadjes, die genoodzaakt geworden waren zich over dag 

 te sluiten, gedurende den nacht begonnen waren zich weder 

 te openen. 



Eene doorsnijdiiig van den bladstcel brengt geenc slui- 

 ting der bladkleppen te weeg; prikkelt men echter, na 

 eene dusdanige splitsing, een der stekels, dan sluiten zij 



