( 458 ) 



eu mogleii ilus deze proeven al niel, ten volle de phijsischc 

 wijze van voorstelling van fhesnel tot zekerheid verheffen, 

 dan toch toonen zij ontegenzeggelijk aan, dat do door fhes- 

 NEL gegeven tviskundige uitdrukking juist is. 



Na het gezegde kunnen wij kort zijn in het uitbren- 

 gen van ons advies omtrent de verhandeling van den Heer 

 VAN DER VEN. Dc Heer van der ven beschrijft in cene in- 

 leiding het wezen van het aberratie-verschijnsel en overweegt 

 daania in de eerste plaats de verklaring van boscovich, 

 geldende voor de emanatie-theorie. Deze verklaring vordert, 

 zoo als wij boven reeds opmerkten, dat de licht-moleculen 

 op hunnen weg door onzen dampkring en door alle aard- 

 sche ligchamen geheel onafhankelijk blijven van de voort- 

 gaande beweging der aarde. De Heer van der ven 

 oppert het bezwaar, dat die moleculen op dien weg, de 

 glazen van den kijker en wel bepaaldelijk van het oculair 

 kunnen hebben te doorloopcn, en dat bij de andere snel- 

 snelheid der aarde 

 heid, die zij daarin erlangen, de formule ^^^^j^^^j^j^^,—j.^^^ 



voor lederen kijker eene andere en voor allen eene kleinere 

 waarde voor de constante moet geven, dan door steuve werd 

 gevonden. Ongelukkig echter vat dc Heer van der ven 

 hierbij eene onduidelijke voorstelling van de verklaring der 

 aberratie van boscovich, die door challis *), den Astronoom 

 van Cambridge, werd geleverd, zoodanig op, alsof het oculair 

 van den kijker en het oog en dus ook zelfslaudighcden, 

 waaruit dit is zamengesteld, eenigen regtstreekschc- of zijdc- 

 lingschen invloed konden uitoefenen op de stelling van onze 

 objectief afleesbare rigtlijn, welke wij voor de rigting, waar- 

 in de ster gezien wordt, aannemen, — in strijd met het 

 straks gezegde — en gaat dan tot staving zijner objectie, 

 met behulp van de bekende brekings-coëfficienten der stof- 



I 



») nUlosophkal Maga::!ne, 1845, T. XXVII, p. 321. 



