( 4.50 ) 



kn van liet oog — daar liein Je glazen van struve's oculair 

 onbekend zijn — zijne berekening alleen op die zelfstandig- 

 lieden als voorbeeld toepassen en vindt dat, alleen reeds ten 

 gevolge van haar aanwezen op den weg van het licht naar 

 de retina, struve de aberratie 3° kleiner had moeten vinden, 

 dan hij ze werkelijk vond. 



Ten tweede wijst de Heer van der ven op de onmoge- 

 lijkheid om de aberratie te verklaren, indien men in de 

 emanatie-theorie ging aannemen, dat de licht-corpuscula 

 de snelheid van de aarde in hare baan, zooJra zij in den 

 dampkring en alle aardschc ligchamen traden, in zich over- 

 namen. 



Ten derde behandelt de Heer van deu ven de verklaring 

 der aberratie naar de undulatie-theoric, zoo als die van bos- 

 coviCH kon worden overgenomen, alleen echter in de voor- 

 onderstelling, dat de voortgaande aarde den aether in rust 

 laat, maar met ter zijdcsleüing van de nadere wijziging dier 

 te algemeene vooronderstelling, die ten gevolge van aeago's 

 proef door fresnel werd aangebragt. Hij vindt nu voor de 

 aberratie ongeveer 3' te veel; maar begaat hierbij weder 

 dezelfde fout van zijne berekening te gronden op datzelfde 

 deel van den weg van het licht naar de retina, de zelfstan- 

 digheden van het oog namelijk, dat geheel buiten rekening 

 moet blijven en nimmer eenigen invloed kan hebben, daar 

 in de bedoelde verklaring de as van het ohjcctif als eigenlijke 

 rigtlijn moet worden genomen, en zoowel het oog als het 

 oculair, slechts tot waarneming van het gevormde beeld, 

 eerst in de as van het objectif moeten worden gesteld. 



Door de onmogelijkheid eener verklaring in het tweede 

 geval en door de met de ondervinding strijdige resultaten, 

 waartoe de Heer van der ven in de beide andere gevallen 

 gekomen is, acht hij zich dan in de vierde plaats geregtigd 

 om algeheele goedkeuring te verlangen voor de verklaring van 

 STOKES. Van deze verklaring geeft hij eene nadere wiskun- 



