( 31 ) 



Zij houden twee vasten : de eerste in 't vooijaar gedurende 

 dertig dagen; de tweede in den oogst gedurende 9 dagen. Na 

 de vasten komt een feest. Er bestaat nog een feest, «saban," 

 dat de Tataren alhier, wegens hunne armoedigheid, niet vieren. 



Als bijzonder feest merken zij iedere bruiloft aan. Het geheele 

 dorp neemt daar deel in. Dan onthaalt de een den ander op 

 bier, een weinig brandewijn, maar vooral thee. Op de thee zijn 

 ze bijzonder verlekkerd, zoodat zij die eiken dag drinken en niet 

 zelden zonder suiker, met melk en brood. 



Door luiheid en zorgeloosheid worden de Tataren, die veel 

 grond bezitten, er toe gebragt, om het meeste daarvan aan de 

 Eussische boeren te verpachten en daarin hun onderhoud te 

 zoeken. 



De Tsjeremissen hebben een vrij regelmatigen ligchaamsboiiw. 

 Yan de Bussen onderscheiden zij zich door de donkere gezigts- 

 kleur en hun slecht gezigt. Van natuur of door hunne buiten- 

 gemeene onreinheid hebben hunne kinderen meest roode oogen ; 

 bij de ouderen zijn ze zelfs door de ziekte volkomen onbruik- 

 baar. Zij schijnen niets daartegen te doen. Alleen gebruiken zij 

 koperen tangetjes om de haartjes uit de oogwimpers te verwij- 

 deren. Bijna iedere daaraan lijdende vi'ouw draagt wegens het 

 menigvuldig gebruik zulk een tangetje, als de meest onmisljare 

 levensbehoefte, op de borst. 



De mannen scheren het haar van het hoofd, maar niet zoo 

 glad als bij de Tataren ; zij knippen ook den baard niet af, maar 

 de knevels scheren zij glad weg. 



De getrouwde vrouwen kammen de haren naar boven, en binden 

 ze met een bandje tot eene knot op het achterhoofd bijeen. De 

 meisjes vlechten het haar, even als de Bussische, tot één vlecht. 



De haren zijn meestal zwart, de oogen brain. Hunne gezond- 

 heid is zwak. Verder zijn zij traag, zorgeloos, lui en onhandig. 



