(9) 

 Veruni Florentina civitate a Mediceis occupata , ad Monarchas se con- 

 ■verlit auctor , iisque in libro de Principe aptissima indicavit firmandas 

 potentise media, quae ipsi cum civitatum Italicarum Annales, tum pro- 

 pria publicarum rerum experientia suppeditarant. Quocunque autem 

 consilio librum de Principe conscripserit Macchiavelli , hoc certissimum 

 est, praecepta ejus cum in tractandam artis pohticae et juris pubhci 

 disciphnam, tuni in ipsam populorum fehcitatem, quod sane gravioris 

 momenti est , perniciosam vim exseruisse. Phirimi enim , qui post eum 

 de publicis rebus gerendis scripserunt , Macchiavelh doctrinam , s£Epius 

 male intellectara, amplexi sunt et extenderunt, regnandi scientiam dohs 

 et artibus conslare, omnia principi in popuhim licere, civium jura esse 

 nulla, docentes. Imperantes vero, pra^sertim in Itaha, Hispania, Gahia, 

 Angha, et temporum illorum improbitate, et Macchiavelhstarum consihis 

 corrupti , potestatem sUani non jjopuli consensu , sed Dei auctoritate 

 proxime niti arbitrantes, civium jura et libertatem impune violarunt. 



Verum brevi tempore illa Macchiavehi praecepla , scriptis defensa , in 

 pubhcis negotiis observata , aham doctrinam civilati aeque damnosam 

 progenuerunt. Principum enim ferocia et Macchiavellistarum temeritate 

 exasperati, viri complures civitatis et imperii originem et fundamentum 

 accuratius investigarunt, ut inde justos sunimse potestatis et civilis obe~ 

 dientiae limites deterniinarent ; illudque fundamentum in communi civium 

 consensu, seu populi conventione posuerunt. Medio igitur seculo decimo 

 sexto nata est sententia , civitatem et imperium, secundum rationis de- 

 creta, populi conventione fundata esse. Quemadmodum autem adversarii 

 illam de divina imperii origine opinionem male intelleserant, sic etiam 

 hi viri novam de pacto fundamentali sententiam perjieram omnino ex- 

 plicuerunt. Ita enim , A. H. , comparata esse videtur generis humani 

 natura, ut, quo vehementius errorem aliquem fugimus et reprobamus, 

 eo pronius semper in errorem contrarium incidamus. Docuerunt nimi- 

 rum hi novi generis scriptores, summum in civitate imperium semper 

 apud populum esse, ab hoc autem ejus exercitium in Reges conven- 

 tione transferri; ideoque principes esse populi delegatos, quos, si male 

 imperio utantur, et dignitate suprema privare et punire liceat. Quam 



2 



