( 10) 

 doctrinam quum plurimi et ore et scriptis profiterentur, nova inde orta 

 est secta politicorum, quos Monarchomachos appellabant. Inter praeci- 

 puos illius scliolse aiictores prsesertira nominandi sunt Franciscus Hot- 

 tomannus (1 ) , Stephanus Junius Brutus (2) , Georgius Buchananus (3) , 

 Joannes Mariana (4), aliique plures. Quae quidem sententia de mutuis 

 imperanlium subdilorumque rationibus, a novis scriptoribus temere de- 

 fensa, ab aliis vehementissime impugnabatur, eamque Principes tamquam 

 laesEE Majestatis ream, ferro et igne censuerunt exstirpandam esse. Quum 

 vero scriplores illi doclrinam verissimam, imperii originem in conven- 

 tione qucerendam esse, male intellexissent, et consequentias inde falsis- 

 simas deduxissent; evenit, ut, quod peccaverant boniines, ipsi doctrinfE 

 de imperio conventione in principes collato tribueretur, quam igitur ut 

 pesliferam et onine iraperium prorsus evertentera adversarii reprobarunt(5). 

 Itaque qui illa ffilate iu civitatis et imperii naturam et fundamentum 

 inquirebant, duas et sibi proxime oppositas partes sequebantur. Alii su- 

 prenice potestatis originem a Dei voluntate; alii a populi consensu deri- 

 vabant. IUi imperantibiis absolutam tribuebant potestatem, quorura arbi- 

 trio solo orania iu civitate regerentur; hi apud popukim esse Majestatem, 

 principi vero non nisi summi imperii exercitium demandatnm esse cen- 

 sebant: illi principem subditorxira vitae, libertatis, dorainii supremum 

 arbitrura ; lii plebem ipsius imperantis judicem constituebant , eique 

 concedebant mandantis in mandatarium jura et potestatem. Utramque 

 doctrinam publicse saluti Beque nocere, quis est, qui non videat? 



(i) Iu opere : Franco-Gallia. 



(2) ( Hubert Languet ) Vindiciae contra tyraunos, sive de principis in populum populique iu 

 priucipera legitima polestale. 



(3) De jure Regui apud Scolos. 



(4) De Rege et Regis iuslitutione. 



(5) Sic, leste Bodino, in egregio opere de republica ( lib. II. p. 748), quura m supremo 

 Parisieusi Senatu dixisset causarum patrouus , populum Gallicum iu Reges, quemadmodum olim 

 populum Romauum iu Imperatores, transtulisse omne imperium et potestatem ; Procuratores 

 Regls subito excilati a Senatu petiverunt , ut banc seutentiam declararet falsam et Regias 

 Majestati infeslam, ipsique probarunt, Galliie Reges a populo uunquam accepisse imperium 

 et auclorltatem. Quo facto Seualus causarum patrono , quominus in posterum pesliferas ejus- 

 modi proferret opiniones, prohibuit, eique ademit coram judice causas orandi polestatem. 



