(26) 



Quodnani igitur , re ipsa et efiectu , est discrinien iuter tuaui , quam 

 jaclas, ct odiosam Hobbesii vel Halleri doctriuam? — Verum insaniunt, 

 qui serio ita obloquuntur. Atque profecto non is ego sum, A. H., qui 

 tyrannidi faveam; neque vero magis anarchiam voluntate et studio pro- 

 sequor. Sed praestat repugnare, et liabeo , quae istoruni liominum lelis 

 objiciam. 



Quodsi contendo, supremam potestatem in Monarchia non esse populi, 

 quis, quaeso, juste inde colhget, eam propterea nuUis limilibus esse co- 

 hibitam? Quodvis imperium in republica constitutum hmites suos habet, 

 ex ipsa civitatis et imperii natura ejusque fine oriuudos. Ac primo quidem 

 latius extendi uequit civile imperium, quam ipse patet finis reipubhcee 

 propositus. Etenim eo tantum consiho cives imperanti concesserunt su- 

 premam potestatem , ut niedia , ad consequendum reipubhcas fineni 

 necessaria, determinaret et exsequeretur; ergo in iis tantum rebus, qua; 

 ad iUum finem pertinent, voluntatem suam viresque sumnio imperio 

 subjecisse, in rehquis autem integram sibi retinuisse hbertalem censendi 

 sunt. Itaque Princeps, qui civium actionibus atque negotiis, a proposito 

 civitatis omniuo ahenis, temere se immisceret , is legitimam eorum 

 violaret hbertatem , justosque imperii fines Iransgrederetur. — Deinde 

 vero certissimum est, sumnuim imperium non ideo in Principera esse 

 cohatum, ut hic suo tantum arbitrio subditis, quid faciendum et pta^- 

 standum, quid omilleudum sit, prsescribat; sed eo tantum consiho Prin- 

 cipem ilhid accepisse , ut in ehgeudis exsequendisque mediis, ad obti- 

 nendum reipubhcoe finem necessariis, communem sequatur civium vohui- 

 tatem. Neque enim profecto ea potuit esse civium iu condendo imperio 

 mens et senlentia, ut soh Principis arbitrio coecum et servile obsequium 

 preestarent. QuEe quum ita se habeant, imperanli niliil jubere fas est, 

 nisi quod communi civium voluntati acconuTiodatum haberi possit; et 

 manifestissimum est, eum oflicia pacto fundamentah suscepta graviter 

 violare, si suum arbitrium communi eivium voluntati substituat. Atque 

 in ea civium conditione , qua omnes ipsorum actiones, omnes res et 

 negotia, qu<e ad finem reipubhcae consequendum non spectant, exemta 

 ab imperio civiU et prorsus immunia sunt; deinde vero nihil ab imperante 



