(34) 



aliquamdiu fuit. Quum vero quarta illa, lemmate Ciceroniano distincta, 

 etsi altius in rem non penetrans, plenjus tamen, ffiquabilius, praestan- 

 tiore et dilucidiore ordine, nec non oratione faciliore et concinniore 

 ar"umentum tractasse, et tam raateria, quam forma sua qusestioni nos- 

 trffi, prce altera, satisfecisse judicata esset, palma ei sine dissensu tributa 

 est. Aperta schedula innotuit nomen auctoris, H. Ghele , philos. theor. 

 ex liter. hum. candidati in acad. Lugd.-Bat. qui examine habito, sese 

 auctorem probavit. 



Ad qusestionem nostram secundam et tertiam, quarum altera ceco- 

 nomiam pohticam, altera interpretationem Quinctihani spectabat, nemo 

 fuit, qui respondere animum induxerit. 



JUDICIUM FACULTATIS niEDICiS:. 



Ad sequentem propositam qua;stionem : 



« Quid doceiit hodiernoe notiones ex ^natomid , Physiologid , 

 y> Pathologid Chirurgicd , ohservatione et experimentis petitas , circa 

 y> lethalitatem vulnerum partium contentarum et continentium 

 » thoracis?" 



Quinque acceptae sunt commentationes : 



i^ Siib lemmate : « Miseris succurrere disco." 

 2^ Sub symbolo : « r»o.'^i Tixnloi." 

 3= Siib epigraphe : 



« Non est in medico semper retevatur ut ceger 

 » Interduni docta plus vaiet arte malum." 

 4" Sub inscriptione : « Nisi iitile est quod facimus stulta est gloria." 

 5° Cui pro lemmate: « Quid perjectum de discipulo sperandum." 



De his ila judicavit facullas , duas, secundam scihcet et quintam 

 quamvis non niale exaratas , minoris lamen esse momenti; trium reh- 

 quarum vero summas erudiliouis judiciique laudes singulo auctori esse 

 tribuendas, illasque tanta cura esse elaboratas, ut sub prima lectione tres 



