(7) 

 griium videtur, ejus de nostro argumento praecepta, introductionis loco 

 praemittere. 



V. Queniadmodum civis cujusque, tum publica , tum privata jura 

 accurate determinari nequeunt, nisi probe perspecta sit civilis ejus con- 

 ditio, ita, nisi originariam extraneorum erga civitatem relationem nivesti- 

 gaverimus, idoneo ac necessario carebimus fundamento, cui doctrinam 

 jurium, ipsis ex jure erga civilatem universali competentium, snper- 

 struamus. In illa vero disquisitione primum examinandum est, quid ipso 

 extraneorum nomine declaretur. 



Extranei autem civitatis respectu vocantur, qui membra ejusnon sunt(l), 

 haud secus ac nos generaliori significatione externa nuncupamus ea om- 

 uia, quce nostri partem nou efficuint. 



VI. Jam vero ii soli civitatis socii esse possunt, qui aut ipsi originem 

 civitati dederunt, ad externam, eamque mutuam et perpetuam juruim 

 suorum tutelam sese conjungentes, aut postea quandocumque reipub. 

 jam conditse accesserunt, sive extrinsecus ad novam civitatem v/enerint, 

 sive a civibus nati, palriam agnoverint. Quoniam igitur nemo reipubl. 

 cujusdam civis esse potest, nisi qui pacto conjunctionis civilis originario, 

 vel pacto accessionis deinceps inito in ejus consortium venit, consequens 

 est ut dicamus, quemlibet qui neutri illorum pactorum consensum suum 

 accommodaverit, civem non esse, sed extraneum. Sponte quidem intel- 

 ligitur, niliil interesse, utrum hic nulli prorsus civitati nomen dederit , 

 an vero aben^ cuidam sit adscriptus ; utroque enim casu-respectu ad 

 nostram rempubl. extraneus babendus est: unde patet, liujus vocabuh 

 significationem nimium jure universali restringi ab iis qui ahense civitatis 

 participes solos dicant extraneos. 



Vn. Illustratis bactenus appellationis extranei vera significatione ,. vi 

 atque terminis, videamus quo jure regantur originariae extraneorum re- 

 lationes, tum quod ad civitatem, tum quod ad ipsos cives attinet. Sponte 



(i) Vattel, droit des gens, L. I. ch. ig. § 112. Gros, Lehrbuclider philosoph. Rechtwissens. 

 § 289. not. 



