(9) 

 civitatis ingrediendi, per illud transeundl, in illo commorandi, illiusve 

 partem dominio suo privato subjiciendi competere potest, nisi is fjui 

 potestatem civilem in illo exercet, voluntaria juris sui abdicatione e\- 

 traneo territorii usuni permiserit. 



IX. Quoniam vero interna civitatis cujusque constitntio res ac perso- 

 nas in ejus territorio existentes, quin et ipsum territorium ei submissum 

 civili jure regi postulat, sponte nobis occurrit quffistio, quBenam sit hujiis 

 principii vis in extraneos a summo imperante ad aditum , transitum, 

 habitationem vel commercium in territorio civitatis admissos. Cujus 

 quasstionis solutionem totius nostras commentationis fundamentum con- 

 stituere nemo non videt. Patet autem civitati ex jure quod habet, exteros 

 a territorio suo excludendi , eliam fas esse sub quibusvis conditionibus 

 illius copiam faciendi et exteros harum conscios, dum teriitorium ingre- 

 diuntur, vel in eo commercii aut fortunarum suaruni sedem figunt, se 

 illis substrahere non posse, ita ut extraneo , tali venia utenti , omnia 

 qu^vis jura adinii possint, modo ante ingressionem , praescriptam sibi 

 legem cognoverit (1). Nec minus perspicuum id est, quod eadem ratione 

 nititur, scilicet liberrimum civitati esse, ut legibus suis positivis diffe- 

 rentiam quamdam inter perigrinos definiat, illiusque effectus determinet, 

 ut cultiores populi observare solent peregrinum inter, qui ob causam 

 temporariam et transeuntem apud eos versatur, et illum, qui rerum ac 

 fortunarum suarum sedem in territorio collocavit (2). Verum singulares 

 has leges, quae ad peculiare cujusque populi jus, non vero ad univer- 

 saHa juris principia pertinent, hoc loco missas faciemus, de ipsis acturi, 

 quando doctrinam de juribus extraneorum in Belgio specialius exponemus. 



X. Illud, quod ad hunc locum pertinet, monuisse interest, ex domi- 

 cilio, commoratione atque dominio, tanquam ex diversis fontibus, neque 

 eadera extensione, neque in eadem objecta imperii civilis commoda cum 



(i) Cf. egregia cl. RoIIin diss. inaug. de jurisdict. judicum nostrorum iu extraneos, 

 iutrod. § VIII. 



(2) Cf. De Ranitz, resp. ad q^uaest. jurid. ia Annal. Acad. Lugd.-Batav. 1818-1819. 



2 



