(16) 



liabilalio, etiam posita extra omne dubiiim jus civilalis adquirendi vo- 

 luntate, maiiifesto per se nequeunt illum civitatis participem reddere, 

 adeoque eliam ubi tales circumstantise concurrunt, semper imperantis 

 consensum accedere oportet , ut verum exsurgat receptionis pactum. 

 Deinde jure universali nullus est consensiis prassunitus, quippe qui talis 

 nonnisi lege positiva jubente fieri potest. Tacitus autem imperantis con- 

 sensus sub talibus circumstantiis, quales finximus, silentio ejus non 

 involvitur, utpote quod neque juribus aboruni neque sanse rationi con- 

 trarium est. 



Aliter vero sese res habebat in specie arresti cur. Brux. 17 April 1822, 

 in quo nisi ex regis facto tacitus colligeretur consensus , legem ipsani 

 fund. ab eo violatam esse erat decidendum. Unde, quum ex prasscripto 

 art. 9. leg. fund. peregrinus ad exercenda mvmera vocari nequeat, nisi 

 pacto quod dicunt naturalisationis, vel legis beneficio Belga factus sit , 

 manifeslum erat, extranei illius ad munus publicum expressam admissio- 

 nem omnino idem valere ac ipsas quas dicunt, litteras naturalisationis(l). 



Itaque tenendum est, art. 5. supra citatum omni adhuc vi deslitutum 

 esse, eliam juris subsidiarii, ita ut extraneus, qui conditiones in eo prae- 

 scriptas impieverit, habitatione sua quamvis longissima, civitatem nostram 

 hodiedum adquirere uon possit. 



Hinc etiam manifestum est , nondum illum comprebendendum esse 

 dispositionibus statutorum provinciabum , de jure suffragiorum publico 

 cum iis communicando, qui legis beneficio Belgis sequiparantur. Etenim 

 illae dispositiones evidenter generalem et antecedentem legis declaralio- 

 nem requirunt, antequam applicari possint, quas quidem legis declaratio 

 in specie nulla erit, donec Codex Belgicus ad effectum perducatur. 



VIII. Ex ipsa extranei notione manifestum est, eum per se, utpote 

 qui nulla peculiari juris reljitione cum civitate conjunctus sit , pacti 

 nostri fundamentalis nullatenus participem esse , adeoque etiam nullas 



(i) In noslram seuleutiam judicavit cur. Brux. ig Febr. 1820 et 3 Jau. 1822, coDlrariam 

 judicis primae litis decisionera iufirraans. Eam quoque optirae quoudara luebalur Cl. Ganden- 

 sium Prffitor Van Crombrugghe, iu specie, quam refert Jourual de Gand, 4 Aoiit 1817. 



