(20) 



XII. Illud aul,em egregiuni incolaruni jus perpetuo regnum inhabi- 

 tandi, juraque liinc dependentia, omne constituunt discrimen jure GaUico 

 incolas inter et peregrinos stabilitum. Peregrini enim stricte sic dicti, 

 id est , omnes qui veniam domiciiii in Belgio constituendi a i-ege non 

 impetrarunt, nullo jure gaudent apud nos rerum suarum sedem coUoca- 

 tam babendi; quod si facere non probibeantur, id civitatis indulgentise 

 et comitati , nuUatenus cuidam ejus ofllcio juridico adscribere possunt. 

 Quod quum ita sit, niliil impedit, quominus civitas nostra, quamprimvim 

 voluerit, juris sui territorialis plenissimum usum instituat, eosque uni- 

 versos aut singulos territorio cedere cogat. 



Huic vero sententite plurimi se opponunt, variis eam argumentis im- 

 pugnantes. 



Primum enim allegant, eam esse art. 4- L- f- vim , ut extranei plenis- 

 sime cum Belgis acquiparentur, tum quoad jura arl." illo sibi concessa , 

 tum quoad modum ea jura amittendi; ideoque, quum Belga; non e.\ 

 regis arbitrio expelli e territorio Belgico possint, extraneos etiam nuUa- 

 tenus cogi posse ut, nulla pra3via judicis sententia, territorio cedant. 



Verum non ita intcUigenda esse art. 4- verba, ex sequentibus efiicitur. 



Certi et indubitati juris est nullum unquam interpretationi extensiv£e, 

 quam dicunt, locum esse, ubi de restrictione juris cujusdam originarii 

 agitur. Est autem profecto jus civitatis in territorio, quod jus expellendi 

 peregrinos comprebendit, inter ualuralia illius jura computandum. .lam 

 vero extensiva certe prouuncianda est ea art. 4- L. f. interpretatio, per 

 quam inteUigeretur, civitatem Belgicam , eo proposito, juri suo pere- 

 grinos cxpellendi renunciasse. Nibil enim aliud ex luijus articuli verbis 

 dialecticus vel niaxime subtilis conciudere posset , quam ut peregrini , 

 quamdiu scilicet in territorio nostro commorantur ex regis consensu 

 tacito , personarum bonorumque tutela apud nos fruantur. Prseterea , 

 quod adversarii persequuntur , tutelam extraneis art. citato concessam 



iu nola, edit. 4a3. Delviucourt, tom. 1. pag. 82. edit. Brux. ; et Durauton, cours de drolt 

 fran^ais, ii'> i44. Verum uullas ad tuendam ojnnionem suam ratioues afferunt. Qui hauc 

 quaesliouera ex omui parte iractatam et dilucidatam videre capit , legat doctissimas dispula- 

 tiones auno i8i8 in comitiis ordiuum generalium habitas, quas reperiet in Diario : Neder- 

 lanilsche Staatscouianlj i8\8. N» 27 en volgeude. 



