(21 ) 



illusoriam esse, nisi jus in territorio commorandi habeant, levissimi pon- 

 deris est. Nonne enim eorum interest, etiam tempore precarias suae com- 

 morationis personas et bona sua sarta tecta servare, etiamsi paucis abbinc 

 diebus territorium sint derelicturi ? 



Aba eorum, qui contrariam opinionera tuentur, objectio est, expul- 

 sionem e civilate esse pcenam, quae adeo nonnisi a judicibus in conse- 

 quentiam Legis fund. institutis jubere possit. Verum plane falsum est, 

 in casu de quo agimus expulsionem esse poenam : satis enim ex supra- 

 dictis patet, eam nonnisi usum juris regi competentis esse. 



Itaque concludendum est, peregrinos, non obstante Legis fund. art. 4? 

 expelli e territorio Belgico ad regis jussum posse , quamprimum rex 

 eorum commorationem reip. nocivam aut periculosam judicaverit ; eos 

 tamen quamdiu in illo revera degunt, personarum bonorumque tutelara 

 iure invocare; ita ut, exempU causa, explorator ab boste missus, etiam si 

 omni imperantis animadversione, nec tantum simf)lici expulsione dignus, 

 tanien simul ac in territorio nostro versatur , adversus privalos legum 

 tutela frui debeat. 



XHL Vidimus, quffinam discriminis nota incolas a peregrinis stricte sie 

 dictis distinguat : proximum est ut investigemus , quid inter incolas et 

 eives intersit? 



Quoniam, ut num."^ praecedenti dicebam , estraneus nonnisi pecuHari 

 pacto jus domicilii adquirere potest, atque omnis interpretatio tabspacti, 

 quo civitas jus suum territoriale coarctavit, necessario limitativa esse 

 debeat; inde conficiendum est, extraneum, quamvis eum eivitas in parti- 

 cipationem juris incolatus , quod caeteroquin civibus propriura est, ad- 

 miserit, tamen ideo nequaquam rebquis etiam civium juribus frui debere. 

 Verum e contra valet hoc in easu regula : inclusio unius est exchisio 

 alterius, adeoque, quoniam nonnisi expressa conventio facit, ut domicihi 

 jure gaudeat, illis juribus necesse est eum carere, de quibus nihil con- 

 \enit. Ex hujus principii norma incolae extranei, quos dicimus, civitatis 

 quidem participes sunt quoad jus perpetuo regnum inhabitandi, et reh- 

 qua jura inde dependentia , minime vero quoad omnia rehqua civium 

 jura, dfi quibua lex nostra silet^ 



