( 40) 



et deinceps niagisUatiii anirnum declarant peipeluam habilalionem in 

 regno constituendi , pariler legis beneficio Belgae fiunt, gaudentque 

 omnibus Belgarum juribus , tuin publicis, lum privalis, quum iidem , 

 jure Gallico , his solennitatibus servatis, tamen in sua peregrinorum 

 conditione remaneaut. 



XII. Quaestionem, an juris GalHci dispositionem de extraneis regni 

 nostri incohs ex regis venia factis, jam nunc excipere debeat regula art. 

 5. tit. 2. lib. 1. Cod. Civ. Belg. statuta, cujus vim nuper exposuimus , 

 supra ( num. VI et VII Iiujus expos.) rationibus, nt videtur, minime 

 dubiis, oranino negandani esse asseruimus. 



Nihil igitur obstat , quoniinus jam singula civilia jura peregrinis qui 

 non ex regis auctoritate sedem in Belgio constituerunt , apud nos con- 

 cessa recenseamus. 



XIII. Leges autem in civitate ferendae de privalis singulorum nego- 

 tiis, ad duplicem scopum, quoad subditorum inter se jura, tendunt: vel 

 enim determinant, quaenam sint illa jura, eorumque ambitum et limites 

 definiunt; vel normae cujusque de illis latae sanctioneni quamdam con- 

 stituentes, praecipiunt, quid privatis legitinie faciendum sit, ut ne ista 

 effectu destituatur. Ac saepius quidem jura privata seu civilia hoc duphci 

 respectu considerata in unum coufunduntur , adeoque jura privatorum 

 inler se, atque media adhibenda ut illa sarta tecta serventur, promiscue 

 exponuntur. Satius autem nobis videtur de utroque genere separatini 

 disserere, ac primum jura extraneorum civilia , quemadmodum Codice 

 nostro civili, poenali vel commerciali generatim definiuntur, deinde jus 

 jurisdictionis ipsis concessum exponere. 



XIV. Antequam singula commemorem privata extraneorum in Belgio 

 jura, monendum est, quasdam legum in privatam Belgarum ulilitatem 

 conscriptarum dispositiones, natura sua Belgis ita proprias esse , ut ne 

 cum ipsis quidem extraneis, qui ex regis venia domicilium in Belgio 

 stabiliverunl, communicentur. Videlicet statuta, quae dicunt, personalia, 

 i. e. quae personae statum definiunt, et ob hunc statuni aliquem habilem 



