( 41 ) 



aiit inbabilem declarant ad gerendos quosdam actus personales, nonnisi 

 BeJgarum statum unice regunt, ad extraneos aulem , sive incolas sive 

 peregrinantes, neutiquam pertinent. Ili scilicet eatenus nullis nisi patrise 

 legibus, eliam quum apud nos degunt, subjiciuntur. Quod principium, 

 quamvis nuUa legum nostrarum expressa dispositione sancitum sit, tamen 

 ex eo eruitur, quod fert art. 3. in fin. C. Civ, « Les lois concernant 

 1'etat et la qualile des personnes , regissent les Franpois {Belges), 

 meme residant en pays etranger." Inde enim rursus optime conficitur, 

 eas leges quas extraneorum statum atque liabilitalem regnnt, eorum per- 

 sonam etiam in Belgio comilari, eo cum effectu, ut apud nos quoque 

 eo jure gaudeant, quo illius conditionis personse generatim fruuntur. 



XV. Igitur iu omni hac disputatione de usu jurium civilium extraneis 

 concesso, nullatenus consideranda sunt ea jura, quae singuli adversus 

 singulos ratione mere personali habere possunt. Potest quidem extraneus 

 ratione soJennium cujusque actvis, etiam pefsonalis, regulam juris gen- 

 tium invocare: Locus regit actum ; verum numquam poterit legis BelgicEe 

 beneficio uti, ut sibi quamdam vindicet juris facullatem statiito patrio 

 personali sibi denegatam. Judices igitur Belgse ex legibus gentis illius ad 

 quam peregrinus pertinet, de habilitate ipsius ad matrimonium contra- 

 hendum, de legilimitate hberorum ipsius, de palria et maritali potestate, 

 de tutelis, majorennitate, adoptionibus, morte civili, ahisque hujus ge- 

 neris actubus aut conditionibus personarum judicabunt ( Cf. Merlin, Kep. 

 v°. Loi § VI, n. 6.) Quinimmo iUius regulae ea vis est, ut nequeat pu- 

 pillus unius gentis tutorem alterius habere, aut extraneus a Belga adoptari, 

 aut ipse Belgam adoptare; quia statutum unius gentis personale nuUam 

 vim in alienae gentis homines exercere potest. Neque in contrarium 

 merito adducitur, quod nuptise nostrates inter et peregrinos legitime 

 fiant, quum ipso matrimonio conjux uterque ad unam eamdemque gen- 

 tem pertinere incipiat ; quod neque per adoptionem , neque per tutelam 

 fieri notissimum est (1). 



(i) Contrariiim jiidicavit Curia Colmar, 28 Julii 1821, (Sirey, 21, 2, 288 1 Verum illius 

 arreslum mfirmavit Cur. Cass. Gall. 5 Aug. .823. Cf. Arresl. Cur. Vesuntina; (13esan?on) 

 .18 Jan 1808, (Sirey, 7, 2, 773). Uem Arrest. Colmar 26 Julii 1817, (Sirey, 18, 2, 25o ) 

 <luo ]uaicalura est amissa Galli conditioue etiara tutelam amilti. fi 



