( 44 ) 



millaqiie fcKclerum cum iis inilorum liaLitii ralioue, uuiverse liabiles esse 

 ad dominia cuiusque generis in Belgio conlractu oneroso atlquirenda et 

 transmittenda. lu quo extraneis concedendo, generatim liodiernas gentes 

 majorem in eos benevolentiam demonstrant, quam priscos populos fecisse 

 reperimus. Nara ut alios omittam, Romanis cum paucis adniodum gen- 

 tibus commerciuni fuit. Apud bodiernos autein Europoe populos, nonnisi 

 duo reperiuntur, qui illud peregrinis non concedant, Angli scilicet et 

 Sueci , quorum illi etiam probibitionem bauc pecubari sua regiminis 

 forma fuudatam esse contendunt. 



XXI. Quoniam vero sufficit, leges nostras, quae de singulis juribus 

 statuunt, nullum Belgas inter et extraneos discrimen stabilire, ut bi 

 quoque illarum applicationem jure possint invocare, consequens est, ut 

 dicamus, extraneos, quoniam nulla lege probibentur, etiam gaudere 

 facultate bona sua in Belgio ita ad Belgas vel testamento, vel donatione 

 inter vivos, vel successione ab intestato transmiltendi (1). 



Quinimmo bona illa iisdem tutelis in abos extraneos jure conferent, 

 iis casibus et modis quibus ex pubHco foedere aliquod dominiuni in patria 

 sua situm ab extraneis ilbs, in quos bona Belgica transmittenda sunt, in 

 nostrates cum effectu transmitti potest. 



Quod ad capacitatem titulo gratuito adquirendi extraneis concessam 

 atlinet, quoniam de transmissione graluilii bonorum extranei ad extra- 

 neum diximus, restat ut videanius de transmissione doniinii Belgarum 

 ad peregrinos : qua de re omnino idem statuendum est, extraueos non 

 posse apud nos titulo bereditario, aut donatione inter vivos aut mortis 

 causa quidquam a Belgis adquirere, nisi eo casu et modo quibus ex fcedere 

 pubbco, iidern extranei in patria sua in Belgas abquid iisdem titulis 

 conferre queant. (Merlin, Rep., y". Succession, Seet. I, $ II, art. 4.) 



Ubi autem eosdem extraneos dicimus, intenigimus non modo ejusdem 

 gentis alienigenas , verura omnino easdem personas sive individuos de 

 quorum babibtate ad adquirendum quasritur. In eamque mentem expli- 



(O !'• A. Qiiinet, Comm. sur les 53 premiers art. clii Code Civil. Erwx. , 1818. pag. iSO 

 a 188. Merliii, Rep. , v. Gaius uuptiuux, § Xll. 



