( 47 ) 



concesso, quaestio solvenda est, ex lib. 3, tit. 2, sect. 7 C. Civ. enascens, 

 in qua de exsecutione testamentaria agitur, pec quidquam expresso sta- 

 tutum est, utrum peregrinus capax sit, qui testamenti exsequendi legi- 

 timam curani gerat. Quod quidem ego, principiis meis adhaerens, credo 

 affirmandum , nam ex eo solo quod lex nostra peregrinum non expresse 

 excluserit ab hujusmodi officio, decidendum est, eum ad id esse admit- 

 tendum. Quod si vero hoc noraine legatum ahquod ei rehctuni fuerit, 

 dispositiones art. 726 et 912 C. Civ. valebunt. 



XXVI. Dubium esse nequit, legis nostrae civilis dispositiones , quibus 

 obhgationes ex dehcto (1) vel ex facto quodam quasi ex dehclo vel quasi 

 ex contractu orientes determinantur, extraneis haud secus ac nostratibus 

 nocere et prodesse, ita ut exlraneo, ex. gr., sedium dominus, cujus domus 

 aut refectionis defectu aut sedificandi vitio ruinam fecerit, iJhque dam- 

 num dederit, damnum illud plenissime resarcire teneatur. Similiter qui 

 extranei negolia gesserit, pariter erga eum atque erga ahum quempiam 

 obhgatur. — Peregrinum autem , eliam serumnis obrulum , ad beneu- 

 cium cessionis bonorum non esse admitlendum statuit art. 905 C. proc. 

 Quod ea ratione fundatur, quod Belgis difficilhmum, immo sajpiiis im- 

 possibile foret, ilhus cessionis sinceritatem in patria ilhus peregrini exa- 

 miuare, ejusve effectus perseqni. 



XXVII. Peregrinos in Belgio vahdum inire posse pactum , cum raa- 

 trimoniale seu conjngale, quo ipsum matrimonium contraljitur, tum 

 nuptiale, quo definiuntur jura circa conjugum bona, ambiguum non est. 

 Verum quoad hosce contractus, observandum est effectus eorum, sicut 

 et formas habihtantes regi lege loci, in quo extranei sedem rerum sua- 

 rum constitutam habebant; est enim id genus contractvis, ut eum locum 

 spectari oporteat, ubi maritus domicihum habuit, non ubi instrumentum 

 dolale conscriptum est. Formae autem utriusque pacti extrinsecae sive 

 probantes nostris legibus regentur. 



(i.) Arl. 5. Cod. Insl. Oiro. 



