PRtEFATIO. 



Quicumque ad homiuum prce ceteris animalibus prcestantiam at- 

 tendit et accuratius in ejus causas inquirit , has non in corporis 

 structura et viribus , quamvis summopere mirandis , sed in eximiis 

 quibus instructus est homo , animi dotibus quasrendas esse facile 

 confitebitur. Quam quidem prcestantiorem nostri partem ut sine admi- 

 ratione et grata divini auctoris recordatione contemplari non possu- 

 mus; ita simul quoque et sponte fere sua nobis sese offert quaestio ^ 

 utrum nobilius illud, quod in nobis cogitat et sapit, majoris sem- 

 per peifectionis consequendce habiturum sit opportunitatem , an vero 

 eodem tempore, quo a corpore sejungitur, simul cum hoc dissolven- 

 dum sit atque exstinguendum? Jam vero licet quisque mortalium 

 pro mgenti, quod ei inest, vitce conservandce et supra tumulum 

 continuandcB desiderio responsionem mox paratam habet, atque ita 

 se semper victurum esse , credere affirmat} inde nondum ipsa rei 

 veritas efficitur, sed argumentis, sive necessariis, sive probabilibus , 

 hmc sententia fulciri debet. Quce cum ita sint, utilissima sane et 



