( 12 ) 



Neque est quod miremur, hujus viri discipulis, Platoni , Xenoplionli , 

 aliis , de eadem auimorum immortalilate nullum superfuisse dubium. 

 Quoruni quidem alter hanc sententiam , quantum posset , argumentis 

 superstruere conatus est , et alicubi hunc in moduni : » sunt praemia, 

 inquit, virtuti proposita longe maxima. Quid enim vere magnum esse 

 jjutenuis, quod angustis hujus vitae terminis sit inclusum? Longissimam 

 nostram aetatem si cum peterna illa, qufe nos manet, conferamus, nihil 

 est(l). Xenophontem autem quid aliud uisi immortales aniraos habuisse 

 opinemur, qui Cyruni morientem ita filios alloquentem inducit : »NoIite 

 arbitrari , o mihi carissimi filii, me cum a vobis discessero, nusquam aut 

 nullum fore. Nec enim, dum eram vobiscum, animum meum videbatis, 

 sed eum in hoc corpore ex iis rebus, quas gerebam , intelhgebatis. 

 Eundem igitur esse creditote , etiamsi nullum videbitis. Mihi quidem 

 numquam persuaderi potuit, animos, dum in corporibus essent morta- 

 libus, vivere; cum exiissent ex iis, emori" (2). 



E Romanis deinde philosophis Cicero Platonis sententiam suam fecit , 

 iisdemque fere, quibus ille, argumentis, paucis de suo additis, ad eam 

 confirmandam usus est. Praster alia, quae huc faciunt, manifesta est , 

 cum quasi Catonis ore loquitur, ejus hac de re persuasio : » Au censes, 

 inquit , me tantos labores suscepturum f uisse , si iisdem iinibus gloriam 

 meam, quibus vitam essem terminaturus? Sed nescio quomodo animus se 

 erigens, posteritatem semper ita prospiciebat , quasi cum excessisset e 



vita, tum denique victurus esset Ex vita ita discedo, tamquam ex 



hospitio, non tamquam e domo: commorandi enim natura deversorium 

 nobis, non habitandi locum dedit. 0! prseclarum diem, cum ad illud 

 divinum animorura concilium coetumque proficiscar, cumque ex hac 

 turba et colluvione diseedam" (3). 



Taceamus post hunc ahos porro Platonis sectatores vulgo Acadcmicos 

 dictos, Severum, Plutarchum, Apulejura, Maximura Tyrium, alios qui 



(i) Plalo iii MenoBe. 



(2) Xenoph. Cyropaedia 1. VIII. c. VII. 17, 19; Cic. de senect. c. 22. 



(3^ Cic. de seuectule c. 33. 



