(13) 



omnes magistri de animorum immortalitate sententiara conservarunt (1) 

 sed e Stoicis quoque, qui alioquin minus benigne de animorum post 

 mortem statu judicarunt , hic Senecam afferre libet, hoc dantera prae- 

 ceptura: » Aha nos origo exspectat, ahus rerum status. Intrepidus horam 

 illam decretoriam prospice. Non est animo suprema , sed corpori transeun- 

 dum est. Dies ille, quem tamquam supremum reformidas, aeterni natahs 

 est" (2). Seriori item tempore philosophi ilh Neoplatonici sive Eclectici 

 eandem sententiam professi sunt, et inprimis Plotinus, qui quidem ex 

 induslria illam materiem tractavit variisque argumentis cum incorpo- 

 ream animi naturam, tum ejus immortahtatem ornavit. Deinde Amehus, 

 Porphyrius, ahi (3). Atque haec sufficiant de antiquis, omnes enim 

 enumerare longum est. Recentiorum vero philosophorum , quippe qui 

 clariore divinaque hice erant coUustrati , de animi immortahtate testimo- 

 nia, quod ad argumentum hoc historicurn pertinet , niinus in censum 

 venire possunt. Ad efficiendam certe hujus argumenti vim sola rationis 

 opera et judicia requiruntur. Neque enim quaestio in eo versatur , an 

 divinse de animorum immorlahtate doclrina? fidem habuerint recentiores 

 philosophi necne? verum an ipsa natura haecce opinio iis fuerit insita? 

 Quos insuper si quis omnes, et vel eorum quasi antesignanos Augusti- 

 num, Ficinum, Brunum, Campanellam , Gassendum , Meierum , Cru- 

 sium, Crousatzium, Creutzium , Hartlejum , Bonnetum , Mendehum , 

 Reimarum , cet. recensere vellet, iinde initium ducendura esset , ubi 

 finis constituendus ? Sed nimirum tam communera hancce de immorta- 

 htate sententiam etiam inter recentioris aevi philosophos fuisse scimus, 

 ut qui contrarium statuerunt, a vulgari et recepta opinione discessisse 

 videantur (4). 



Cv) Cf. de Severo Eu^ebil prapar. Evangel. XIII. p. 4io. Plut.irchi liber de auimi Iran- 

 quillitate porro Apuleii ipsius Ilber de habitud. 1. 1. et Maximi Tyrii diss. XV. secl. 5. el 

 XVI. sect, 9- 



(2) Seneca Ep. 102. 



(5) Vid. Ploiinus operum pliilos. et inprimis Ennead. IV. tib. VII. c. \o, 12; de ceteris 

 Stobaei Eclogas physicas, pag. 818 eq^q. et pag. SG4 seq., ex edit. Heereuii. 



(4) De omnibus quas hac paragrapho disputavimus, ulet de veterum poetarimi testimoniis, 

 Epicharmi, Piudari, j^ischyli, Sophoclis, Euripidis, cff. Wyttenbachii disp. ad judices Tey- 

 fcriauos scripla: <iuae fueril veteruju pUilosopliotum iude a Thalele et Pylhagora usque ad 



