(14) 

 § in. 



SINGULORUM HOMINUM ET NATIONUM INTEGHARIIM CONSENSIO. 



Et sane si rem accuratius consideremus , singulis et onmibus homini- 

 bus hac de re persuasum esse, latere nos non potest. Cuique enim lio- 

 inini cordi sunt , idque maxime , quse post raortem futura sint : inest 

 omnibus cura nominis in posteros propagandi et futura etiam eos cogi- 

 tare testantur hominum actiones haud paucae. In eo omnes et singuli 

 vel tacite conveniunt, existentiam suara non iisdem, qiiibus hanc vitam, 

 finibus terniinalum iri , sed augiirio quodam , cuivis innato , ad vitani 

 quondam post hanc futuram cogitatione mens evehitur. Hac quidem spe 

 impelluntur mortales ad ma.xinios labores hbenter exantlandos et gravis- 

 simas prsesentis vitae calamitates sequo animo fereudas. Inde ad prseclara 

 qufevis adducti. sunt tanti viri , et vel hilari animo morteni , ubi opus 

 erat, subierunt. Ita verissime dixit Cicero, naturam ipsam de immorta- 

 litate animorum tacitam judicare(l), eamque ab singulis hominibus 

 quasi sentiri per se ipsam. Sed quid, cum hiculentissima integrarum na- 

 tionum testimonia adsint, de singuhs loquimur? Vidimus jam pro parte 

 de iEgyptiis, Getis, Cascis ilhs et antiquissimis GaUiae incoHs, ut fere 

 opus non sit, plures hic addere nationes. Non dubium est quid credide- 

 rint Indi, quorum Brachmanes, teste Strabone, censuerunt hanc vitam 

 putandam esse quasi quemdam hominum conceptum, mortera vero na- 

 tivitatem ad verara iUam et felicem vitam (2). Sic Gallorum Druidse, ut 

 refert Caesar, inprimis lioc volebant persuadere, non interire animos ; 

 atquehoc maxime ad virtutera excitari putabant, nietu mortis uegIecto(3). 



Seuecam senteutis de vita et statu animorum post mortem corporis. Ejusdem quiuque lectiones 

 edilae a G. L. Mahne , viro cl. Gaudavi, 1824. J. Operini hist. crit. doctrinae de immortali- 

 tate aniraorum. Hamb. , 1735. J. F. Cotta historia succincta dogmatis de vita aeterna. Tub. , 

 1770.; el C. L. Slruve hist. doctriuae Griec. ac Rom. phii. de statu animorum post mortem. 

 i8o2. El hisloriffi philosoph. scriptores Brucker, Meiuers, Buhle, Tiedemann, alii. 



(1} Cic. Tusc. qusest. l. I. c. i4 et i5. cf. de seuect. c. 33. 



(2) Strabo de geographia, lib. XV. 



[3] Cffisar de bello Gallico, lib. VI. 



