(24) 



cum principium sit et sui et corporis vitae atque actionis, corpus non est 

 ideoque immorlalis. Sentit enira animus se moveri; quod cum sentit, illiid 

 una senlit, se vi sua, non aliena moveri : nec accidere posse, ut ipse un- 

 quara a se deseratur; ex quo efficitur seternitas (1). Qua vero argumen- 

 tatione quoniam Plato id efficere voluit, animos esse sempiternos, id est 

 neque initium habere neque finem, nos liic illud omittendura putamus; 

 idque eo magis, quod ipse Plato animos procreatos esse a suramo numine 

 alibi, in Tim.Beo, concessit. Verum etiam ex eo, qiiod se ipsum movet 

 aliquid, non sequitur necessitas, ut illud seniper fuerit. 



§ n. 



ARGUMENTA TELEOLOGICA EX AKALOGIA OMNIS RERUM KATUR^ ET ACCURATA 

 TOTICS NATUR* nUMANa; CONTEMPLATIONE PETITA. 



Cuivis mentera diligenter ad omnera rerum creatarum naturam adver- 

 tenti, persuasum nou esse non poterit, homiuum animos esse imraortales. 

 In rerum enim universitate nihil interit, neghgitur nihil, sed omnia ea, 

 quae nos in nihilum redire diciraus, continuam tantummodo formarum, 

 quibus hucdum nohis apparuerant, mutatioaera subeunt. Hiemis tristem 

 torporem excipit nova veris aetas : 



« Cum arboribiu redeunt detemee frigore frmde* , 

 » Vividaque in gravido palmite gemma tumet." 



Eruca quoque antehac huini repens angustam suam aediculam , in qua 

 iuclusa jacet, sepulcri instar obtinet, mox tamen ad clariorem lucem 

 evasura, papilionis formara induit alque aerem pervolat. In omni rerum 

 natura si lale quid accidere videatur, quod mori dicitur, nihil obtinet 

 nisi metamorphosis quaedam seu in aham formam mutatio, qua per varios 

 orbes et vicissitudines conservatse in novura suhinde statum migrant et 

 vci^iiyyevea-ioi prodeunt. Quin potius vitam omnibus abunde natura largitur 



(i) Ita Plaio in Phjedro. Exposuit etiam illud argumentum Cic. Tusc. quaest. lib. I. 

 c. 3.5; cf. Wytt. disp. laud. seclione 5. 



