( 30 ) 



illud donum, quo niajorem , quam in liis terris capimus, felicitatem 

 assequi llceat , et beneilciis longe pra?stantioribus , quam quse quotidie 

 nobis lar"itur, perpeluo ornari possimus? iMaiiifestaiit cerle benignam 

 hanc divini numinis voluntateni cum inditum nobis vitae perduraturae 

 desiderium, et concepta jam immortalitatis spes, tuni ralionis nostras 

 facultas, qua mortem prsevidet ejusque vastationes intelligit. Quffi saue, 

 si aninii essent mortales, frustra nobis indidisset deus, neque alii cuipiam 

 fini inservirent, nisi acerbissime hominibus fallendis atque escruciandis. 

 Absit vero a nobis hsecce opinio , deo summe bono indigna ! Meliora po- 

 tius naturEC nostrae praestantia, numinisque benignitas sperare nos jubent. 

 Nova iterum huic argumento vis accedit a remuneratione sive justitia 

 divina , qua benefactis praemia et malefactis poenas conslituit. In hac 

 autem vita saspius videmus bonis male esse et malis bene, quod neque 

 legum niajestas neque legislatoris dignitas ferre potest. Sffipissime quoque 

 scelus avertit poenas suas, sive clandestinis fraudibus, sive potentiac, qua 

 pollet, vi atque audacia. Quid? quod divina humanaque omnia susque- 

 deque habeas, vindicem dei dextram morte prsevenit atque legis vim et 

 iustitiam eludit? Ita scilicet nialis sortem suam invideamus, et omnis 

 virtus et religio, quse sine remunerationis spe misera utuntur conditione, 

 contemnendae sunt et proculcandse. Ast ne deum justissimum calumnie- 

 nuir ! Divinse justitiae munus quum in hujus vitas brevitale non absolva- 

 tur, eflicitur post hanc vitam suura cuique tributum iri. Et ut quisque 

 melius et constantius mentem moresque ad virtuteni et divinam volun- 

 tatem conformavit, ita certius citiusque post hanc vitam dei commercio 

 beatum et immortale deget sevum liberatus omnibus illis erroribus ^et 

 nialis, quibus hic agitantur miseri mortales. Neque hcec sunt sola , sed 

 alia quaedam adhuc observanda. Nimirum nuindum semel conditum non 

 sibi soli a deo relinqui sed providam assidue dei ojierationem experiri , 

 seu dari providentiam divinam, hic tamquam certum ponimus. Quodsi 

 jgitur attendamus ad fines causarum , quos deus sibi posuit in hominum 

 mundique conservatione et gubernatione , multa sunt, quac pro animorum 

 immortalitate pugnent. Omnia sane comparata sunt et conforniata 

 ad promovendam cujuscunque ex vivis salutem. Ad quoduam vitse et 



