(37) 

 § III. 



ARGUMENTIUM EX MORALI MUNDI GUBERNATIONE ET ORDIKE PETITUM. 



Vidimus ex prsecedentibus (cap. II. § 2.) hominem indies majorem 

 moralem etiam capere perfectionem. Quae quidem cum , non obslantibns 

 quibusdam difficultatibus liic illic obviis et nobis minus facile intelligen- 

 dis, in singulorum hominum omniumque gentium historia sit conspi- 

 cua; facile pervenimus ad notionem morahs cujusdam mundi guberna- 

 tionis. Inde igltur contemplatione et observatione argumenta peti possunt 

 theoretica, quemadmodum ea jam exposuimus. Sed practicum quoque 

 exinde oritur argumentum , quippe quod ab ipsa nostra legum morahum 

 conscientia ductum, sponte ad ejusmodi moralemque ejus omnibus nu- 

 meris absokitam mundi gubernationem et ordinem nos adducat. Hoc ex 

 philosophorum placitis jam exponamus. Homo igitur cum natura sit 

 raoralis, ad longe alium pertinet rerum ordinem, quam quem nos sen- 

 sibus nostris percipimus» In illo enim , nulla ratione habita supremi legis 

 moralis consilii, orania ex legibus physicis fiunt et peraguntur. Homo 

 autem agendo ea quae praecipit lex moralis, omittendo contra quae vetat, 

 eniti debet, ut ejusmodi existat rerum ordo, quo lex moralis dominetur 

 eique subjiciantur res physicae , ita quidem ut omnis rerum universitas 

 promovendo illius consilio ideoque perfectioni morali inserviat. Conscien- 

 tia adeo legum morahum hominem supra sensuum dominium , res finitas 

 atque tenipus positum , evehit ad id , quod sensibus percLpi nequit , 

 infinitum et atque aeternum. Illa enim, duce et jubente ratione practica, 

 moralem mundi gubernationem et ordinem assurait; qui si tandem in 

 ipso homine efficiatur, vera existit beatitudo. Haec est harmonia illa per- 

 fecta et absoluta rerum phjsicarum atqiie legis moralis ; ideoque finis 

 unium, To re^og x,a,r' 'e^o^tjv, ad quem tendit omnis hominum conatus et 

 aclio. Ad hanc ipsam nati sumus et destinati; hanc tamquam omnium 

 bonorum summum petere debemus. At vero nemo mortalium, dum in 

 hoc terrarum orbe sensibus adstrictus, vivit agitque, finem Ulum et 



