( 38 ) 



scopum allingere potest. Perpetuum enim cum sensuum afTectioniluis 

 atque cupiciilatibus ceitanien ei subeundum cst, a quo quum baud seniel 

 inferior discedat, virtus ejus ct conditio nioialis semper est imperfecla 

 pluriumque defecli remanet. Qnin etiam bis in terris bominis emendatio 

 initium ducit, quoniam insitum ilb mab studium debililari quidem atque 

 diniinui, extingui vero el radicitus evelb, quantum quidem experientia 

 et usu nobis innotuit, nuniquam poterit. Itaque bomo vel sibi persuadere 

 debet, se numquam eo esse perventurum , ad quod sit destinatus; vel 

 assuniere debet , id revera in se locum liabere posse, quo solo banc 

 metam atque finem attingat. Prius vero, cum ratione sit piseditus, nefas 

 est atque illicitum, quodsi posterius sibi persuadeat, bac sola conditione 

 eo perveniet, ut perpetuae durationis fiat parliceps et moralis ipsius vita 

 et agendi facultas in ffiternum perduret, id cst, ut slt immortabs. Itaque 

 post pliysicam ejus in boc mundo sensibili dissolutionem , tameu tam- 

 quam iiaturam moralem atque ad Eeternam actionem destinatam se sem- 

 per esse victuram bene sibi persuadet, et firma lide credit (1). 



Hsec sunt praecijiua argumenta, quibus ad vindicandam auimis im- 

 mortaHtatem uti solent pbilosopbi. Addere bic possemus argumeutum a 

 prudentia sumtum, quod et a tuto dicitur, quo inter duo ebgere id, unde 

 plus commodi minusque consequatur detrimenti, prudentius esse atque 

 tutius ostenditur ; inde quoque bac in causa animorum immortabtem 

 esse assumendam vitamque ei persuasioni convenienter instituendam(2). 

 Quoniam vero boc argumentum versatur in eo, ut bujus doctrin» potius 

 utiUtatem quam quidem veritatem demonstret , bic illud indicasse sufli- 

 ciat. Itaque priorem bujus scriplionis partem , qua varias pbilosopliorum 

 rationes ad probandam animorum immortalitatem exponerentur , pro viri- 

 bus absolvirnus. Plura sunt, quas addi potuissent, sed brevitati studen- 

 dum erat. Jara ad partem posteiiorem, quse alterum quaeslionis argu- 

 mentum continet, trausgrediemur. 



(i) Vid. W. T. Krug, fundanieulal philosophie oder wlssenschaftliche grundlehre, th. I. 

 absch. 2. § 83 sq. ; ejusdeni(jue system der practischen philosophie, Iheil III; Religionslehre, 

 th. II. abscli. 1. §4 stj. Conferri etiara potest Fichte, die beslimniung des menscheu , (juam- 

 vis in eo minime audieudus, quod moralem mundi ordinem ipsum esse deum existlmat. 



(2) Cf. Coutzeu 1. 1. cap. V. § SSg. 



