(39) 



PARS POSTERIOR. 



IN QUA VARIA PHILOSOPHORUM ARGUMENTA, PRO ANIMI IMMORTALI- 

 TATE ALLATA , EXAMINANTUR ET DIJUDICANTUR. 



Absoluta jam argumentorum, quibus pro animi immortalitate in me- 

 dium prolatis uti solent philosopbi , expositione et recensione , alteram 

 laboris nostri partem eamque haud infimam sibi exigit earumdem ratio- 

 num disceptatio. Opus sane est utilissimum. Nam quemadmodum non 

 probandi sunt , qui totam qusestionem de animorum perpetuitate tam- 

 quam incertam neghgunt; sic conlra, ut est apud Platonem, quicunque 

 generosae ad veritatem est indohs, eum decet cum attiugere immorlah- 

 tatis argumentum , tum illud ita tractare , ut ejus demonstrationes ab 

 aliis inventas dijudicet, ex iisque eam, quae proxime ad verisimilitudi- 

 nera accedat, probet ac tueatur (1). Quod quidem prseceptum, philoso- 

 phorum patre omnino dignum, quamvis ad persequendum non ita facile 

 sit, vires tamen hac in re periclitari jvivat. Qus igitur exposuimus ar- 

 gumenta, accuratiori jam examini subjicienda sunt atque inquirendum 

 ia eorum vira et efficacitatem. Hsecce autem dijudicatio, quo melius 

 procedat, eundem fere , quem in parte priori secuti sumus , ordinem , 

 hic quoque servandum esse duximus. 



(i) Vid. Plalo iu Phffid., cap. 35. p. kf, ed. Wytteub. 



