( 40 ) 



CAPUT PRIMUM. 



IN QLO IWQUIR1T'JR IN ARGUIVIENTI HISTORICI VIM ET EFFICACITATEM. 



Vidimus jam antea quantum pretium a nonnullis philosopiiis liuic ar- 

 gumento tributum sit, ita ut, in quo omnes omnino consentiant homines, 

 id legem esse naturae et nullani aliam putandam slatuerint. In dijudi- 

 cando autem hoc argumento primum videndum est, an nuHis omnino 

 difficultatibus laboret; deinde quahs sit ejusdem valor et pondus. 



§ I- 



DE DIFFICULTATIBUS QUIBUS IIOC ARGUMENTUM LABORAT. 



Quodsi igitur accuratius hoc argumentum inspiciamus, strictiori sensu 

 universale dici nequit. Missum quidem hic faciamus illud dubium, an 

 non integrse reperiantur nationes, tam rudes adhuc et incultffi , quae 

 iiullam omuino immortahtalis notitiam assequantur? Rile enim et juste 

 objici potest, etiamsi tales invenirentur gentes, earum tamen numerum 

 esse lam exiguuni , ut in comparationem cum communi fere oinnium 

 voce et consensione adduci non mereatur. Insuper licet illas careant 

 adhuc nominibus et vocibus, quibus hanc opinionem exprimant , neque 

 ulla ejusmodi persuasionis conspicua praebeant vestigia, exinde nondum 

 sequitur omnem iis deesse vitse fulurae nolionem. At cum aliis quoque 

 nobis res est. Fuere enim inter eas etiam nationes, in quibus maxinia 

 ingenii et culturse quasi mensura exstaret, haud pauci, qui immortali- 

 latem animi in dubium vocarent, vel omnino negarent; etsi nulh fuerint 

 philosophi, qui animos esse mortales, certis ac necessariis rationibus pro- 

 bare valerent. De Leucippo et Democrito satis constat eos animos habuisse 

 niortales. Cum enim onaiia ex atomis constent, eas quae rotundae sint 

 conslituere dixit animam et ignem , qua: nempe , quoniam teste Aristotele 

 animum docuit esse ignem quemdam et calorem, pro eodem accepisse 



