(41 ) 



videtur. Igneas atque rotundae parliculfe si respiratione egredianlur atriue 

 extrinsecus adveniant aliae , animarn alunt; dissipalis vero iis moiiimu- 

 et nobiscuni perit anima (1). Idein docuit Epicnrus et qui ejus doctri- 

 nam et rationes exposuit Lucrelius. Animum liumanum ex duabus con- 

 stare parfibus, animo et anima, voluit, utraque autem corporea. Nascilur 

 illa cum corpore , atque cum tenuissimis ex corpnsculis sit conflata , 

 simul quoque cum corpore dissoluto ipsa difHuit et perit (2). Stoici eliam 

 quique familiam in iis ducunt , Zeno Citticus, Cleantbes, Cbrysippns , 

 fere omnes animum corporeum babuerunt atque ex igneis particulis 

 conflatum. Itaque alii statuerunt eum statim post mortem interire , abi 

 remanere quidem post mortem, non tamen semper (3). Ipse etiam Aris- 

 toteles etsi animis quamdam perpetuitafem adsignaverit, ejusmodi tamen 

 eam statuit quae omnis cogitationis et sensus sit espers; quin etiam aliis 

 locis omnino animos mortales babuisse videtur (4). Inde plurimi iique 

 doctissimi viri asserunt eum animis et incorpoream naturam et immor- 

 tabtatem omnino denegasse (5). E Peripateticis Aristoxenus et Diceearcbus 

 animum nibil esse nisi corporis actionum concentum sive barmoniani 

 censuerunt, quse sensuum conformatione vel naturae temperatione com- 

 ponitur. Destructis igitur organis corporeis , perit omnis harmonia , et 

 animus, nomen tantum inane, simul iutereat necesse est (6). 



E Romanis deinde pbilosopbis praeter Lucretium , ipse ille de quo jam 

 antea vidimus, Seneca non semper sibi constat. Ille enim cum partiin a 

 Stoicis partim ab aliis pbilosopborum sectis sua placita bauserit , non 



lUS 



(i) Cf. Arist. 1. I. c. 2; qiiid ]Dorra de Leucippo narrat Psciido-Plutarcluis, de plac. pliil 

 1. V. c. 25, eum statuisse morlem solum corpus afficere, nou animum, cum universa iiliu 

 doctrina pugnat, praeterquam quod Democrilus in omnibus eum secutuni plane contrariuni statnit. 



(2) Cf. Lucrelius, de rerum natura, 1. III. vs. i68 el 426-445; Diog. Laert. , 1. X. 

 segm. 65; Plut. de plac. phiL , 1. IV. c. 3. 



C3) Cic. acad. quiest. 1. I. c. II. de nat. deor. 1. III. c. i4. Tusc. qusst. I. I. c.3i. 

 Stoljffius, ecl. phys. 1. I, 52. Cf. de iis inprimis Wytt. disp. laud. pag. 77. 



(4) Arist. Ethic. ad Nicom. 1. III. c. 9. 



(5) Cf. Vossius, de origine idolatriae, I. I. c. 10. Moshemius ad Cudworthii syst. intell. 

 T. II. p. 1172 sq. Coll. t. I. p. 66. Origenes contra Celsum, 1. II. Euseb. praep. evang. 

 1. XV. c. 5. Vid. etiam Wytt. in disp. laud. 



(6) Cf. dehis Arist. de anima, 1. I. c. 4; Cic. Tusc. qUESl. 1. I. c. 10, 18, 3i. 



6 



