(44) 



et grassari, quam ipsa illa de aniinoriiin immortalitate persuasio, is qui 

 velit, habet qua3 luiic argiimento objiciat. Et baud una causa afferri 

 polest el ralio, quibus ad hancce opinionem, veluti in errorem, addncti 

 sint liomines : in quo non minima est, superstitum Juctus, quo amico- 

 rum jam defunctorum desiderio capti , post decursum vifje spatium , 

 eornm consuetudine denuo fruituros se credebant : et fuit sciHcet idem 

 ille luctus, quo ad animorum immortalilatem adducebantur liomines, in 

 causis, quod mortuorum imagines videre cum iisque loqui et agere, sibi 

 viderenlur ! Accedit etiam desiderium vitse tuendffi, quin etiam suf)ra 

 sepulcri termiiios extendendre. Quibus quidem omnibus magis de homi- 

 luim voto et ardore, qui immorlahtatem petebant, quam de ipsius opi- 

 iiionis veritate .conslare videlur (1). Insuper huic argumento opponi 

 potest, hominem non salis claram mente sibi inforniare posse notionem 

 ejus, quid sit nihil et nihil esse ; alque inde non facile eo pervenire, 

 ut in nihihim , quodquod sit nesciat , reductum se cogitet. Id sane 

 omnium certissime omnes convinceret, si ex somniorum visis et defunc- 

 torum imaginibus certum testimonium hac in re desumi posset; nihil 

 vero tale, quod omni dubio careat, unquam evenit, et potius moeroris 

 viriditati atque cari capilis desiderio , aliisve non semel causis haec tri- 

 buenda sunt. Quse omnia si perpendimus, omnem hujus argumenti va- 

 lorem in eo cerni putamus, quod evincat modo, ratiouem humanam facile 

 duci posse ad hanc persuasionem , non vero ipsam verilatem demonstret. 

 Atqui iie iniquius de hoc argumento statuere videamur, nou omni 

 caret pondere et pretio. Quseri enim polest, quomodo factum sit , ut 

 popuh fere omnes , cogitandi celeroquin et vivendi ratione admodum 

 dissimiles, ac plerique philosophi in rebus plurimis adeo dissentientes 

 per omnia secuhi, quorum quidem notitia ad nos pervenit , in eo cou- 

 senserint , quod hominum animos immortales haberenl , et ut haecce 

 persuasio, apud omnes populos, tam constans permanserit altasque adeo 

 egerit radices, easque eo altiores, quo gentes essent magis ingenio ex- 

 cultae ? Quaeslio hasc gravissima sane quemvis prudenliorem ad accuratam 



(i) Celeruni causas el ratlones quli)us liomiuuui liac in re consensio nata sit, elegauter 

 exposiiit WyHeuliach , in quiufjue illis lecliouibus, et ilji lect. I. 



