( 47 ) 



versatur. Etenim prseter rudem illam, terrestrem mixtamque materiam, 

 quce nostrae intuitioni patet nobisque notior est, alia qusedam subtilior, 

 prsestantior et purior in rerum natura adesse possit. Ita certe a materia- 

 listis occurri potest. Et quod de his animadvertimus, idem m caeteris 

 philosophorum rationibus, pro incorporea animi natura allatis, obser- 

 vandum est (1). 



Nimirum si rem accuratius consideremus omnes eae demonstrationes 

 quae pro animi natura sive corporea sive incorporea in medium prolatse 

 sunt, neque plene suut neque omnibus numeris absolutee. Quamvis igitur 

 sententiam de corporea animi natura minime approbandam, quin potius, 

 quia materise omnia attribuuntur , plane rejiciendam esse opinamur; 

 tamen de ejus immaterialitate etiam nihil certi hac in re eflici posse , 

 sed omnia ralionis auctoritate ejusque fide niti, non est quod aflirmare 

 reformidemus. Et id quatuor maxime de causis, quas breviter hic re- 

 censere liceat. 



Prima hujus rei causa posita est in nostra inscitia materite, quippe 

 cujus formas tantumm.odo sensibus percipimus. Materiee vero nolio, solo 

 intellectu abstraliente, eflicitur ideoque neque a priori neque a posteriori 

 satis nobis cognita est aut perspecta. Inde omnis de materia et corporibus 

 doctrina, cum hoc sibi ponat principium, materiam dari tamquam sensui 

 externo ohjectam, sive quis in spatio existat; satis indicat ea quoque quEe 

 de materia dicantur, nihil esse ahud nisi descriptionem ejus proprieta- 

 tum et actionum. De eo vero, quid ipsa sit, nil certi aflirraari potest. 

 Huc jam accedit, quod animus et corpus fixo nalura; ordine ad mutuum 

 commercium sunt accommodata. Nos igitur, quoniam nullo modo ani- 

 n.um percipere possumus a corporis organis secrelum , multo minus 

 definire valemus, qusenam sit animi natura per se spectata, et quatenus 

 ille a corpore sit diversus. Certe ex iis, quae nunc ope sensuum corpo- 

 reorum mens operatur , ipsius animi naturam concludere non hcet. 

 Tertia ratio, qu.ne huc facit, cernitur ia ipsa oppositione aninii et coiporis. 



(i) Cf. disserlalio prEtnio ornaU : von der verwaudtschaft der physik und der jisycho- 

 logie von D. C. F. Bochmann, prof. der philos. zu Jena, qu® omnia argumenla pro aiiimo- 

 rum natura corporea vel incorporea allala conciune et accurale exposuit et d.juciicavit. 



