(56) 



bonum , simul vero haiul anibiguum ejus tlepreliendimus praeceptum , 

 qno ad prseclara qusevis et bouesta incitamur et omuibus viribus summum 

 illud bonum petere et sectari jubemur. Quod tamen cum nemo morta- 

 lium in vita liac terrestri consequi valeat, cx disertis nostras conscientia: 

 efFatis firraa fide boc tenendum est , noslram agendi facultatem non 

 simul cum corporis morte esse perituram sed novum nobis apertum iri 

 actionis atque feiicitalis campum, novamque nobis adfuturam esse ad 

 raajora adspirandi perfeclionisque demum consequendas opportunita- 

 tem (1). 



INeque noslra fides eo labefaclatur quod dicunt, nonnullas i-eperiri 

 gentes, qiue licet sine uUa exceptioiie omnes gaudeant conscientia tiirpis 

 atque boiiesti , ejusmodi tamen fide prorsus careaut. Nam si vel lioc 

 concedatur, nibil ba;c objectio facit ad infringendum argumenti practici 

 valorem. Id unum modo probat , ejusiuodi immorlabtatis notionem et 

 siiem non, quemadmodum nonnulb contenderunt, bomini insilas esse et 

 innatas; nam ut quaevis nolioaba, ita et ha;c in mente humana infor- 

 matur et paubitiin evolvitur. Cui quidem legi neque conscientia ipsa 

 exemla est. Simul ac vcro et ratio et conscientia eo pervenerint, ut bomo 

 sentiat se ad majora esse destinatuin quam bestias; sponte baecce fides 

 prodit altissimasque agit radices. Inde factum est, ut vita^ teternse spes 

 tam inter omnes raortales sit propagata , vit ne rudes quidem et incultte 

 gentes eam ignorent ; nisi fortasse in tanla adbuc degant barbarie et 

 iiibumanitate, ut quod inter hominem et vilem pecudem iutersit, nes- 

 ciant. Inde etiam bsecce fides vel infautibus simul ac discrimen boni 

 raabque cognoverunt, adeo grata est et accepta, ut nibil niagis. Quid? 

 qiiod lisecce fides, tamquam pretiosa (jusedam et jucunda possessio, omni- 

 bus perquain curae et cordi est, atque ex hominis animo , quamvis 

 saepius non habet, quod ad artificiosas sopbistarum rationes falsasque 

 improborum argumenlationes respondeat , tolb atque deleri nequit? Stat 

 illa tirma et inconcussa, et qui banc fidem debilitare vel tollere conatur, 

 impius et hominis nomine indignus ab onmibus ceuselur, quippe quem 



(i) Cf. G. W. Geilach vir. cl. Grundriss de leligionsphilosophie. Halle, 1818. § 119-122. 

 p. 174 sq. ; W. T. Krug, systeni der practiicheu philosoph, III iheil. § 9 $({. 



