(59) 



si quid valere veliiit, antea jarn hac de re persnasionem aliunde orlam 

 adesse debere; non tamen est, qnod eo doleamus vel id nostrae traiiquil- 

 litali fideique nostras nocere putemus. IManifestura enim est, non omnia 

 argumentis theoreticis posse demonstrari, et illud ipsum, quod quccdam 

 esse dicamus quae demonstrationem capiant, satis iudicat adesse aha etiam 

 qua3 ejusdem non sunt capaces. Atque revera sunt ejusmodi res, quEC 

 certiores sunt et clariores quam ut demonstratione evidentiores fieri pos- 

 sint. Quodsi huc recte referuntur res illae, quarum arctissima est cum 

 jpsa uatura Immana conjunctio, masimo quidem jure placitum ilkid, de 

 quo agimus, huc pertinere putandum est. Ne enim de hujns sententise 

 commodis et jucunditate loquamur, satis testantur contrarise sententiee 

 dillicultates et damna, hujus rei verilatem omnino demoustratione esse 

 majorem et certiorem quam ut ea indigeat. Non solum nulla habent dis- 

 sentientes argumenta, quibus suam sententiam prohabilem reddaut, nedum 

 demonstrent, sed omnes simul evertunt cogitandi leges, omnem religio- 

 nem, quae Deo nos subjicit atque eum vereri jubet, proculcant; dulcis- 

 simam hominibus dum vivunt spem , maximamque in niorte demunt 

 consolationem ; omni morum doctrinae insidiantur, et, quEe societatem 

 humanam conjungnnt et constringunt, vincula ita solvunt et penitus rum- 

 pere conantur, ut omnia susque deque habeantur, officia praestentur 

 nuUa, atque de genere humano et cousiho, ad quod nati et destinati 

 sunt hpmines, prorsus sit desperandum. Non ita agendum est; sufficit hac 

 in re rationis auctoritas et fides, et cur ahenis demonstrationibus et tes- 

 timoniis major fides sit habenda quam ejusmodi' veritati, quam intimo 

 suo ipsius sensu quisque percipit, non video. Hac certe in causa suh- 

 jectum, quod veritatem vult agnoscere, in se ipso eam demonstrare sentit, 

 quam si quis ideo assumere nolit, quoniam argumentis ex rebus objectis 

 sumtis certo certius effici nequit , periculum est ne divinum rationis 

 donum atque interiorem conscientiae stimulum frustra acceperit. 



Etsi vel supersint difficultates quaedam, quae, si animorum immorta- 

 htatem credimus, solvi non possunt; hae etiam, quoniam omnes ex nostra 

 inscitia proficiscuntur , nullo impedimento esse possunt. Fidem enim 

 negare, quod quomodo res in omnibus sese habent, intelligere nequea- 



