(51 ) 



vulnera in varias partes infligimus et exitum istarum la°sionum expec- 

 tamus; at enini vero incerti semper sumus quamnam partem vulnerave- 

 rimus, nisi accedat autopsia cadaveris; prffiterea si post vulnus inflictum 

 animalibus medicationem applicare studemus , vix scopum nostrum at- 

 tingimus, nam si sibi relinquuntur, propter indocilitatem et agitationem 

 doloremque currunt , semet contorquent quoque versus, in apparatus 

 applicatos sseviunt, lios avellunt, dilacerant, destruunt, et fere semper 

 pereunt. Hisce iu casubus certissime diiricillimum esset decidere num 

 revera ex vulnere perierint, et num homo sub simili vulnere, sed cui apta 

 curatio applicata fuisset nec turbata, etiam obiisset. Homini prffiterea*" 

 medicamenta propinantur, quje sanationi opitulari favereque possunt, ast 

 autem tale quid cum animantibus ne cogitare quidem possumus ; quod- 

 cumque enim ingestum , et praesertim ingratum , negant, quod si vi uti- 

 mur ad illa inperenda, tantum abest ut haec tunc prosint, ut e contra 

 violentia qua utimur totam ipsorum oeGonomiam in ingentes turbas con- 

 jiciat , et ipsorum lethum certius producat. Ergo non multum , me 

 judice , experimentis confidere in hacce circumstantia possumus : prsestat 

 omnino ex optimorum in re chirurgica virorum observationibus concki- 

 siones eruere. His in hacce dissertatione quam maxime usus sum, illas- 

 que experimentis anteposui , quamvis haec non omnino respuerim : pauca 

 institui, sed plura ex auctoribus variis excerpta retuh. 



»»«@»te 



