(54) 

 possumus ex observationibus Bohnii, Schlichting, Schneider (1) declarare, 

 omnia vulnera quae ad partem superiorem medullas inferuntur, lelhum 

 prse se 1'erre, hujnsque rei ratio in promptu est: medulla enim spinalis 

 orieinem prBcbet nervis omnibus animahbus Thoracis etabdominis, si nunc 

 haec vulneretur, protinus nervorum fuuctio in deterius ruit et vel quidem 

 omnino iuterrumpilur, et moriuntur sic vuhierati potissimum asphyctici, 

 ideo quod nervi intercoslales et diaphragmalici prolinus sileant, Thorax 

 non amphus dilatetur, respiratio interrumpatur et sufTocatus pereat vul- 

 neratus. Neque sohammodo la'siones medullae influxum suum in organa 

 respirationis exercent, sed et etiam maximam turbam in circulalionem 

 elTiciunt, testanlibus illud experimentationibus a Legallois institutis, qua- 

 rum hic poue sequitur succinta enarratio (5). Si apud animal quodcum- 

 que destruitur mednlla rachitica, semper et constanter destruitur circulatio; 

 quod si tantummodo portio hujus cervicalis auferatur, idem illud evenit 

 et citissime necatur animal. Si vero portio Thoraciea funiculi medullaris 

 extirpatur; prolinus et quidem spatio binarum minutarum secundarum 

 circulatio cessat, (si jam scilicet binis diebus natuni sit animal ). Quum 

 demum pars rachilis lumbaris animali cuidam, vigesimum jam diem nato 

 evellitur, citissime iterum, spatio binarum minutarum secundarum functio 

 circulationis disparet ; ex his periclitationibus concludit Legallois cor 

 omnino actioni meduUse submissum esse. Quamvis opinionera hanc non 

 admittamus, non tamen possumus negare hdrum vuluerum gravitatem 

 atque mortis periculum. 



Vix vmica vel plures vertebrae franguntur, quin exinde vulneretur vel 

 comprimatur medulla ; semper hte fracturae complicanlur laesionibus ner- 

 vosis e quibus surgunt symptomata pessima (3), lethum producentia. Si 

 tamen periculum quo stipantur tales aifectiones maximum est, rarissime 

 etiani hse obveniunt (4) : vertebrte nempe ossa brevia sunt, quaD magnum 

 renixum corporibus percutientibus praebent, tam Crmis prseterea liga- 



(i) Videalur Olivier d'Angers, Iraitc des maladies de la moelle, lom. I. pag, gS. 



(2) Ibideni , toni. I. pag. iio. 



(3) De Mussy, lib. laud., pag. j8. 



(4) Boyer, malad. cliir. , vol. II. pag. 6i. Edil. Parisinae. 



