(56) 



» bralis refertus erat magna sanguinis extravasati copia ; dura niater in- 

 « flammata et macerata apparuit et membranarum venee adinodum tu- 

 » mentes erant." 



In liocce exemplo, uli adjungit auctor, manifestum est symptomata 

 quEE racbitis commotionem secuta sunt niultum fuisse adaucta et ad 

 mortem usquc producta sanguinis successivo progressu; ille autem in 

 canali vertebrab collectus binc non potuit effluere, nioraudo putruit, 

 et putrefactus ita irritavit membranas ut illarum iMflammationem de- 

 terminaverit. Si ad probandum effatum meurn liaec observatio salis non 

 fuerit, buic adjungere eliani possum sentenliam Bobnii (1). Qui scilicet 

 sicloquilur: » gaudet niagnis arteriis et venis funis medullaris, bis vero 

 » vel per conquassatiouem vei per fracturani ruptis, vel vulnere dissectis, 

 » et cruore in tubo spinab congesto, biuc perinde ac in cerebro allusus 

 » sanouis mortis causa evadit, tani comprirnendo, quam pulrescendo; eoque 

 » maiorem letbabtatem prae se ferunt omnes tales la:siones, quod sanguini 

 » educendo nuUa chirurgia mederi valeat." Ista nunc sufliciunt ut demon- 

 stratum omnino sit estravasationem sanguinis vel cujuscumque bunioris 

 iu canali vertebrali mortem comprimendo producere; in illo revera casu 

 vulnerati non subito , sed lente occidunt; et pereunt paralysi sensim 

 sensimque ab inferioribus ad superiora prorepente (2). Testaute Demussy 

 prognosticatio vertebrarum fracturaruni infaustissima est et plerumque 

 mortem portendit ; imo veleres omnino desperabant si sauciatus citra 

 vobuitatem vel urinam vel fiaeces deponeret. Et revera quum ilbid locum 

 babet niaximum adest periculum ; nam non tantummodo nervi Tiioracis 

 iu functione sua impediuntur, sed et etiam qui abdomen adeuut sub 

 vuhiere medullse in enormes turbas coujiciuntur ; inde convulsiones , 

 paralyses, urinse et fecum citra vohuitatem excretio, aut omnimodo sup- 

 pressio. Medullai spinabs leesiones, testaule iterum Bobnio (3), non tan- 

 tum letbales suntex eo quod nervos ab illa proficisceutes turbent, sed quod 

 cerebrum in consensum rapiant et ventricuhim et hen et bepar et intestina 



(i) Bohnius, lib. laud. Pag. 226-23o. 



(2) Boyer, lib. laud., vol. II, pag. 62, editiouis Bruxellensis. 



(3) Boliuius, de renuuciat. vulu, Pog. 226-230. 



