(C6) 



morbosa , extractionem poilionis affectse instituere omnino debemns (1). 

 Quae medicatio si negligitur, vel si ignoratur existenlia cariei, et liuic 

 apte noQ medetur, morbus ille funestissimus evadit, ut probatur hocce 

 sequenti exemplo caiiei contusione produclse (2): » Opifex quidam, quum 

 » munere suo fungeretur in quadam lapidicina, inter duos lapides pre- 

 » mitur, examine facto, nulla fractura reperta fuit; venae seclione insti- 

 » tuta, et pcdicillis contusioni applicatis, post aliquot dies iterum solitis 

 » suislaboribus vacavit. Post sex menses apparuit tumor duriusculus, quem 

 » medici scrophulosae indohs esse quum crederent, luiic emplastra im- 

 » posuere, et iterum ille juvenis, elapso cjuodam tenipusculo, laborare 

 » potuit; anno demum elapso, de insigni conquerebatur dolore et iectulo 

 » valedicere amphus non potuit; febris advenit et exstinctus est paucis 

 » praeteritis dieljus. Sectum cadaver binas costas carie affectas praebuit, 

 » quarum alterius caries a parte interna inceperat, ita ut sulco exarato , 

 » tabula dumtaxat externa remaneret." Periissetne ille si , bene nota 

 carie, pars affecta ablata fuisset? Plura sunt exempla qua; nos huic qufes- 

 tioni negative respondere posse haud vetant. 



Quid de fibro-cartilaginum vulneribus dicam? Possunt et hx etiam 

 frangi (3) et a sterno secedere (4), quod prassertim in provectiori a:late 

 locum habet, in qua horum organorum consistentia ad osseam fere na- 

 turam accedit. Harura fracturse parum admodum notas sunt(5), facillime 

 reducuntur, et in eo a coslis fi'actis differunt, quod hae fracturse semper 

 sint glabra; et nullis asperitatibus couspicuae et quod praeterea retlucfae 

 difficillime loco contineantur, semperque fragmenta secedere a se invicem 

 conentur; unde fit ut fere nunquam consolidentur superficies fractae, sed 

 concrescant ita ut facies anterior unius fragmenti in contactum ponalur 

 cum facie posteriori alterius et sic coalescant. Non multum cieteroquiu 

 periculi per se gignunt; declarat tamen Duverney, majus damnum produci a 



(i) Boyer, I. 1., lom. II. pag. 24o. 



(2) Uuverneyj 1. 1., tom. I. pag. 278. 



(3) Boyer, 1. 1., lom. II. pag. 70, edition. Brnxellensis. 



(4) Duverney, I. I., toni. I. pag. 261. 



(5) Boyer, 1. 1,, toni. II. pag. 70, 



