( 83 ) 



plures ex his vasis sauciantur, periculiim tunc crescit, et eo fit maius 

 quo major fuerit numerus vasorum laesorum; illud revera per se patet 

 nuUaque explicatione eget. 



Videamus nunc quid sanguis in pectore extravasatus, ibi efliciat? Simul 

 ac in Thorace delabitur diaphragma premit et respirationis anxietatem 

 determinat; si major hujus quantitas sit, ipsos vel pulmones comprimit, 

 cavi, in quo includitur, calore in coagulum abit, decomponitur, putrescit 

 et magnas turbas provocaret, nisi hujus extractio inslitueretur. Si muiim.a 

 est hujus copia, actione vasorum absorbentium resorheri potest (1); quod 

 si autem tanta est, ut resorptio haud possit illam auferre, tunc sanguinis 

 eductio est facienda, quse duphci niodo inslituitur: vel effluere potest 

 per ipsius vulneris orificium dilatatum, et mutato segrotantis silu; vel si 

 vulneris orificium tale est, ut impediat sanguinis exitum, tunc instituenda 

 est operatio empyemalis , qnse seclio est parietum Thoracis , ut exitus 

 Iiquido illic extravasato conciiietur. Prima regula in hacce operatione ob- 

 servanda est vasis sanguinem fundentis , hajmorrhagia^que fontis obturatio, 

 quae nisi accedat, humor fluere pergit et sauciatus exsanguis perit. Heec 

 aliquando vasorum obhteratio sponte sua sohus scilicet naturee ope eflicitur : 

 vidi namque saepius quum animaha mactarem, vasa sat magna uti inter- 

 costaha, mammaria interna atque externa laesa, qu^ non multum san- 

 guinis e vulnere suppeditabant, quod crusta quasi sanguinea obducerentur 

 exitum sanguinis impediente. Illa quidem operatio aliquando infausto exitu 

 terminatur, sed multum quidem abest ut Bohnio credamus, qui profert : 

 hanc chirurgiam rarissime praestare salutarem atque speratum eff^ectum , 

 illamque mortem quidem retardare, non vero arcere(2); illa opinio mul- 

 tum fuit exagerata; omnes enim auctores qui Bohnium secuti sunt 

 indicant pectoris paracenthesim uti operationem saluberrimam et sana- 

 tionis medium (3). 



Quidquid hac de re sit, possumus pronunciare: vulnus arteriee inler- 



CO Boyer, I. 1., tom. VH, pag. 295, Paris. - Larrey, 1. 1., lom. I. 



(2) De renunciatione vulnerum , pag. 64. 



(3) Hebeuslreit, pag. 479. HoogvJiel, pag. 34o. Boyer, tom. VH. pag. 352. Mahon 

 tom. II. pag. 97. r o , 



