(90) 



qui ex ejnsdem arleriis loesis profluit, inter ipsiira et cor colligalur, sti- 

 mulationem illic exerceat, quee nuUam medicationem admittit et horrendas 

 turbas causare potest. Quidquid id est, auctorum variorum dissentientes 

 opiniones circa lianc rem comparabimus perpendemusque et observatio- 

 nibus allatis vel rejiciemus, vel amplectemur. 



Mirum in modum discrepant varii auclores circa gradum lethalitatis 

 vulnerum pericardii; sunt enim quidam, et prsesertim veteres, qui hu- 

 jusce lassiones necessario lethales esse pronunciant , hancque sententiam 

 sequitur (1) Rondelet, et Fabricius ab Aquapendenle et ipsissimus Fodere. 

 Ahi autem ut Hebenstreit (2), Bohnius (3), Mahon (4) illa per se lethalia 

 declarant. Metzger denique (5) contendit istiusmodi vulnera, non nisi 

 per accidens letlialia esse. 



Anlequam ad has opiniones perscrutandas nos accingamus, monere 

 liceat, vix posse separatim vulnere affici pericardium, quin eodem tem- 

 pore, vel cor cui contiguum est, vel pulmones, vel vasa qutedam majora 

 quibuscum in vicinia ponitur, insigniler Isedantur, exinde fere semper 

 complicantur haec vulnera et ex gravitate complicationis surgit minus 

 majusve periculum ; sed hic supponimus solum pericardium sauciatuni 

 fuisse, et nulla organa, nisi Thoracis parietes, qui necessario transfodi 

 debent ut pericardium attingi possit, Itesa fuisse. Ad scopum nostrura 

 nunc revertamus. 



Opinionem primam, quas scilicet vulnera pericardii absolute lethalia 

 declarat, niniis audacter fuisse propositam credimus; etenim ut vulnus 

 enecessitate lethiferum declararipossit, oportet ut nuUa supersit sanationis 

 spes; mors haud arcenda lassionis sequela debet esse; nullam medicatio- 

 nem admittere vulnus potest : ast enimvero sententiis optimorum viro- 

 rum, qui magnae sunt in chirurgia auctoritatis, observationibusque multis 

 patet, hujusce organi vuluera necessario lethalia non esse, et medicatio- 



(i) Rondelel, de diag. morb. ab Atjuapeiideute , chiiurg. Foder^, 1. 1., tom. III. pag. 335. 



(2) Mediciiia leg. , pag. 482. 



(3) Renunciatione vulnerum , pag. 2G0-482. 



(4) Med. leg., lom. II. pag. 101. 



(5) L. 1., pag. 137. 



