(93) 



§ II. CORDIS VULNERA. 



En accedit nunc infaustissima complicatio vulnerum Thoraci inflicto- 

 rum, cenlri scilicet circulationis plagEe, quse exitum latici vitali extra 

 organismum praebent, et fere semper lethum exsanguibus sauciatis por- 

 tendunt; si enim non cito periniuntur, lento et eo duriori fato obediunt. 

 Omnes nunc modos perpendere debercus quibus illud organum laedi 

 potest instrumentis vulnerantibus , et quidem perquirere, quid possint 

 vukiera, quas ejus substantiam tantummodo secant, absque eo ut in ejus 

 cava penetrent; quid ea quse venas ejus et arterias coronarias lEedunt; quid 

 illa quae utramque auriculam , ventriculumve utrumque perforant et 

 cordis penetralia adeunt; nam pro vulnerum varietate, exsurgit quoque 

 varius lethalitatis gradus. 



Antequam tamen ad varias hasce considerationes perveniamus, liceat 

 nobis hic cum Prof. Boyer adjicere: ventriculum dextrum omnium cordis 

 partium facilius sauciari, ex eo quod anteriora paulo aspicit, dum ventri- 

 culus sinister posteriora versus magis situs est, exinde etiam difficilius 

 vulneratur, nisi vulnus tamen a tergo infligatur; rarius auricula} cordis 

 vulnere petuntur, imius enim et profundius situm suum obtinent. Inde 

 provenit ut sub cordis plagis vulnera plerumque ventriculo dextro, 

 binis aliquando ventricuhs, rarius ventriculo sinistro soli infligantur. 



Si vulnus quod cor attigit hujus substantiam tantummodo secat, absque 

 eo ut hanc perforet, damnum exinde natum etiam dependet a magnitu- 

 dine et profunditate laesionis (1). Quum nullis seclis arteriis neque venis 

 coronariis, substantia propria cordis leve tantummodo vulnus acceperit, 

 assentientibus Richerand (2), Boyer (3) et De Seoa€ (4) aliquantula spes 

 potest affulgeresanationis; sin autem profundius sectasit cordis substantia, 

 non quidem absolute impossibihs est curatio hujusmodi vulneris , sed 



(i) Boyer, 1. 1., tom. VII. pag. 26i. De Senae, !, 1., l^m. II. pag. 428. 



(2) Nosograp. chir. 



(3) L. 1., tom. VII. pag. 266. 



(4) De la striicture du creur. Toni. II, pag. 428. 



