(95 ) 



laesione oriri debeat. Auctorutn illorum sententife observationibus etiam 

 suffulciuntur minime in dubium revocandis: Boyer (1) autem declarat 

 vulnera, quse cordis subslantiam secant, non vero perforant, apud ani- 

 malia posse curari, et nos posse ex analogia concludere illud etiam apud 

 homines accidere valere. Fodere (2) testatur sese suis oculis vidisse in corde 

 cujusdam demortui cicatricem in pericardio et in corde e preegresso quo- 

 dam vulnere orinndam : Wolfius (3) sequens factum memorat : homo 

 quidam fuerat in pectore sauciatus, et vulnus cordis substantiam seca- 

 verat, nam post hujus mortem, quae huic vulneri non supervenit, cicatrix 

 fuit reperta satis magna in cordis mucrone. Non possamus hic observa- 

 •tiones referre , qua; cordis substantiae sectiones sanatas in curatione et cum 

 symptomatibus suis denotant; vix enim certiores fieri possumus num cor 

 fuerit Ifesum necrie nisi post mortem , accedente autopsia cadaverum (4) : 

 fuerunt fortasse tales laesionefi sanatae absque eo ut quisquam de prsevia 

 harum existentia monitus fuerit. Quidquid idest, scriptorum variorum 

 auctoritate et quibusdam observationibus adjuti, profiteri possumus vulnera 

 omnia, quse cordis nec substantiam nec ejusdem vasa sanguifera magna per- 

 forant, sed muscularem tantummodo partem secant, ssepissime quidem et 

 fere semper lethaha esse, sed quum tamen aliquantula sanationis spes 

 quandoque ekicet, 'iIIa per se^ non yero absolute lethifera esse. Attamen 

 hic cum Metzger (5) monere debemus hujusmodi Isesiones rarissimas esse, 

 et vix secari cor, (quin perforetur) posse; nam diflicile est conceptu 

 Tuhius cordis tam superficiale esse, ut sola portio hujus muscularis 

 afTiciatur. 



Nunc autem devenimus ad vasa cordis sanguifera, quae sunt duphcis 

 generis, arteriosa nempe et venosa. Hic etiam uti fere in quavis operis 

 parte adjicere debemus haud posse vasa haec vuhiere peti, quin primitus 

 et necessario Thoracis parietes et ipsum pericardium perforentur, quin 



(O L. 1., tom. VII. pag. 266. 



(2) L. 1., tom. III. pag. 34o. 



(3) De Senac, tom. II. pag. ii^. 



(4) De Senac, 1. 1., pag. 429. 



(5) Melzger, geregt. heelk., 2 afdel. 4 hoofits. bladz. 139. 



