(97 ) 



hujus seniper profluviuui determinat; sunt tamen casus in quibus sua 

 sponte cessat, sed oporlet vas niinimnna sit (1). 



Videamus nunc quid efficiant vulnera venarum coronariarum? Simul ac 

 ex his unus aliusve ramus pei-lunditur, sanguis venosus ab omnibus cordis 

 partibus redux et qui in luijus dextra auricula infundi deberet, nunc in 

 pericardio incidit, illic colligitur et eadem symptomata, quae paulo supra 

 exposuimus, producere valet; cordi revera nutriens latex non svibripitur, sed 

 semper stillante orificio, sanguis cunctus OEconomiae foras dejicitur , et perit 

 sauciatus; attamen, qui hoc vuhierelaborat, polius e sjniptomatibus, quae 

 extravasatus in pericardio hquor jani putreseens determinat, quam qui- 

 dem e sanguinis defectu moritur. Quamnam igilur sententiam de hujus- 

 modi laesionibus ferre competit? Ex his qus prsecedunt patet: vulnera 

 ista semper lethum determinare, dummodo ramus sectus non sit e mini- 

 niis : possumus ergo cum Metzger (2) et Bohnio (3) statuere : omnia vulnera, 

 quse notabilem ramum vel arteriae vel vente coronarias cordis secant, 

 necessario lelhaha esse, niortemque non quidem promptam, sed certissi- 

 mam portendere. 



Nunc ad illas laeslones devenimus quae cordis substantiani perforant, 

 in ejus cavum penetrant et exitum sanguini in Thorace prsebent. Quum 

 cor Iransfodi nequeat absque eo ut organismus certissime pereat, omnes 

 auctores admittunt hujusce organi vulnera lethaha esse es necessilate et 

 nuUam sanationis spem admittere: et enimvero physiologia nos docet, cor 

 circulationis centrum esse, illudque organum omnem ab universa OEco- 

 nomia regredientem sanguinem recipere , ad pulmones propellere , et 

 iterum a pulmonibus receptum OEconomiae animaU dispertire atque distri- 

 buere; quum nunc vita depeudeat ab ipsa existente et constante circu- 

 latione humorum, per se patet mortem necessariam succedere debere 

 hujus interruptioni. Ilhc perquirendum est num observationes revera 

 hanc physiologicam regulam non rejiciant. Multa quidem et miranda nar- 

 rantur de vulneribus cordis apud animantia curatis: fuerunt nempe in 



(i) Nosog. chir. , cbap."4. 

 (2) Metzger, pag. i38. 

 (3J Bohnius, pag. 253. 



i3 



