( 101 ) 



ut parvse tantunimodo sanguinis quantitati exitum praebeat, exinde sequitur 

 uon tam cito latice suo vitali exhauriri OEconomiam liumanam ; potest 

 et etiam vulnus instrumento vulnerante obturari, et sic impediri potest 

 quominus sanguis multus erumpat; denique grumus sanguinis coagulati 

 liquori effluenti obicem aliquando ponit; praelerea si vulnus oblique fuit 

 inflictum, sub contractione cordis hujus hiatus haud magnus esse potest, 

 quippe quia hac ipsa contractione coarctatur : tandem ultimo ipsa vulneris 

 directio potest in causa esse cur sanguis omnls non cito erumpat : scimus 

 enim ex anatomia et e scriptis a De Senac editis externas ventriculorum 

 fibras a basi cordis, obliquo itinere, ad ejusdem mucronem tendere : si 

 autem vulnus in harum fibraruni directione infligitur, sub organi con- 

 tractione ejus hiatus coarctari debet ; quum econtra has fibras in sua 

 directione decussat plaga , debet necessario sub singula coutractione orifi- 

 cium vulneris hiare, sanguinique simul et animae exitum praebere. Quamvis 

 autem ha; omnes circumstantiae vitam protrahere valeant , nihilominus 

 tamen necessaria mors ex his sequitur, eoque erit lethum crudehus, quod 

 sensim paulatiraque se mori sentiant sauciati et longo dolore maximisque 

 anxietatibus exstincti pereant. 



Paulo siipra diximus vario mortis genere aflici corde sauciatos, protiti 

 partes ejusdem varise lecdantur, hanc nunc sententiam probare debemus 

 et investigare, quomodo juxta regulas physiologiffi pereant, qui e diversis 

 cordis vulneribus ad patres migrant. Primitus perqniremus quomodo 

 pereant qui cor arteriosum perforatum habent. Cor illud indissolubili 

 nexu cum cerebro unitur et huic vitam suppeditat, quandoquidem illi 

 laticem vitalem mittat, qui ejus motum existentiamque aHt(l); hsc opinio 

 experimentis probatur a Bichat institutis (2); si enim inlercipitur san- 

 guinis ad encephalon iter, protinus cessant cerebri actio et motus ; si 

 autem nunc nexus ille rumpitur, vulnere in cordis arteriosi auricula 

 inflicto , sanguis per ejusdem lateris ventriculum , in aortam et exinde ad 

 cerebrum propelli non polest, perit cerebrum deficiente stimulo, pereunt 

 ejusdem nervi omnes, perit respiratio silentibus intercostahbus nervis 



(i) Bichat, siir la vie et la mort. Pag. 266. 

 (2) Ibid., ibid. Pag. 267. 



