( 110 ) 



y> pernviani prsescriptio acniibita fuit. Tandcmque post magnos et mullos 

 )) dolores obiit niiserrimns ille delirio. Cadaver fuit sectnm et totus sau- 

 » ciati lateris tractns gangrena correplus et sanie oppletus repertus est. 

 » Asseverante Petit, causa omninm symptomatum exislebat in fragmenlo 

 » coslae fractae, quod intus sjiectans pleuram non modo vulneraverat, sed 

 » illam contiauo stimulo irritaverat et hanc sic iii gangranam conjecerat." 

 Saucialns ille manifeste non vulnere sed mala remediorum admiuistratione 

 periit; prima euim in tlierapcia regula in eo consistit, ut mali causa 

 coguoscatur antequam remedium applicari possit; si liKc anlem ignoratur, 

 omuia remedia non raodo incassnm praescribnntnr, sed aliquando oppo- 

 sita omnino et nociva evadunt. Hujusce asserli observatio prsecedens 

 eximium preebet exemplum; si enim medici in causam mali inquisivissent, 

 tunc probatum babuissent febrim illam irritatione pleurac fragmento 

 costae determinatam fuisse, causa mali potuisset auferri, et ipsa pleurae 

 inflamniatio regimine antipblogislico et venae sectionibus, haud quidem 

 tonicis fixis, uti est cortex peruvianus, debellari potuisset. Igitur faten- 

 dum est a^grotantem ilhim non vuhiere suo sed medicorum imperitia ad 

 patres migrasse. Quidquid id est, si posset pleura sola sauciari, vix vulnus 

 ilhid esset letbale declaiandum propter secuturam inflammationem , sunt 

 enim eflicacissima remedia quibus haec fugari potest. 



Qnid nunc est dicendum de aeris in pectus, secta pleura, irruptione ? 

 Majus damnum hsec post se Irabit quam quidem primo aspectu videtur : 

 refert Hebenstreit (1) experimentationem a Galeno institutam , observavit 

 nempe ille auctor, animal in hoc latere ubi^vulnus factum erat, pulmones 

 suos aere non implevisse, et quum latus utrumque confossum esset exstinc- 

 tum fuisse. Inde apparet quantam pressionem aer in organa respiratoria 

 exerceat: illa Galeni relatio omnino congruit cum experimento quod in 

 cunicuhs instituimus, et cujus exphcationem in illo loco tunc dedimus , hanc 

 iterum referre supervacuum esset; credimus praeterea nos posse eamdem 

 hic conclusionem proferre, scihcet si aer ex utroque latere in pulmones 

 premit, non amphus posse pulmones dilatari et respirationem necessario 

 cessare, unde tunc exoritur asphyxia. 



(i) Hebenslreit, pag. 492. 



