(133) 



Potest accidere ut ductus Thoracicus totus quantus absciudatur, si 

 tale quid accidat, debemus vulnus illud essentialiter atque necessario 

 lethale declarare, nulHs mediis potest mors arceri, et nisi prompte hsec 

 accedat , tale quid perpessi lento et sensim sensimque accedente letlio 

 exhauriuntur: sanguis enim destituitur necessario suo nutrimento, desti- 

 tuitur organismus stiniulo, et slimulo deficiente vita consumitur. Si 

 chirurgica ars, quse tot tantosque progressus his ultimis secuhs fecit, in 

 eo unquam venire potest, ut medium reperiat hgandi ductum Thoracicum, 

 tunc ne vulnera quideni, quae totum hunc abscindunt, lethaha erunt: 

 scimus enim ex anatomia, vasa chyhfera atque lymphatica non solum- 

 modo cum ductu Thoracico , sed etiam hunc cum majore vase lymphatico 

 dextro communicare; scimus et etiam (1) illum obhteratum fuisse reper- 

 tum apud animaha, quae caeteroquin bene valebant; scimus denique ipsum 

 posse ligatura constringi (2), absque eo ut absorptio interrumpatur : ex 

 his omnihus haud ridicule concludere possumus, ductum Thoracicum non 

 omnino ad vitam conservandam necessarium esse, et, si ille deficit vel ac- 

 tionem suam cessat, sanguinis nutritionem adhuc perfici posse. Si liEcc vera 

 sunt, et si sub vulnere ductui Thoracico inflicto, lymphte et chyli deper- 

 ditio impeditur: per ligaturam infra vulnus institutam ahsorptio et lymphse 

 ad sanguinem translatio peragi adhuc posset, vel per anastomicas ipsius 

 ductiis ramificationes, vel venarum ope, si theoriam illam assumimus, 

 quam de absorptione venarum nuperiores auctores et praesertim Magendie 

 proposuerunt : sicque vita sauciati, de qua nunc sub istiusmodi vulnere 

 desperamus, tunc poterit conservari. 



Hsec quae preecedunt nos docent, non omnia vulnera ductus Thoracici 

 absolute et necessario lethalia esse; illudque nomen non posse dari, nisi 

 his sectionibus, quae totuih quantum hunc abscindunt : caetera demum 

 omnia per se lethalia, aliquantulam tameu sanationis spem admittere. 

 quamvis periculosissima sint. 



(i) Bichat, anatomie generale, tom. II. pag. 597. 

 (2) Ibid., ibid., tom. II. pag. 5gi. 



