À SUR LE PAPYRUS. 199 
aphyllo, basi tantum vaginato vaginis sub-6 acuminatis, vel folioso 
folüis late lineari-lanceolatis, acutis, carinatis, margine apicem 
versus serrulato-scabris; rhizomate crasso, repente. 
Papyrus quem vulgo in Sicilia piperum vocant. Cæsalp. De 
plant. p. 191 (anno 1583). 
Papyrus syriaca vel siciliana. C. Bauh. Pin. p. 19 (anno 1671), 
excl. syn. Theophrasti et Guilandini, et Theatr. botan. p. 333 
(anno 1658); Boccon. Recherches et observat. natur. p: 205 (anno 
1674). 
Cyperus omnium maximus, papyrus dictus (locustis minimis). 
Monti, Cat. stirp. agr. bonon. prodr. p. 1 4 (anno 1719). Mich. Nov. 
pl. gen. p. 44 (anno 1729) et herb. 
Cyperus papyrus. Linn. Sp. pl. p. 70, quoad pl. sic. Cyril. 
Monogr. p. 5. Presl, Cyp. et gram. sic. p. 15. Guss. FL. sic. prodr. X, 
p. 45. Kunth, Enum. pl. W, p- 64, quo ad pl. sicul. et syriac. et 
herb. Bert. FT. ital. 1, p. 274. Guss. Syn. fl. sic. 1, p. A7, exclus. 
ab. omnib. nonnull. synon. 
Papyrus antiquorum. Willd. /n Abhandl. der kün. Akademie der 
Wissenchaft. in Berlin (anno 1816), p. 70 et herb. 
Papyrus sicula. Parl. /n Hooker's Journal of Botany. June, 1851, 
P. 189. 
ICONES. 
Cyril. Monogr. tab. 1-2. icon. nostra 1°. 
Papyri siculi paniculæ fragmentum. Boccon. Mus. di fisic. 
p- 315, tab. 7 simistr. fig. 3. 
Juba o panicula intiera di papyrus sicula. Boccon. Mus. di fisic. 
p: 315, tab. 7 sinistr. fig. 6 (umbellam tantum, sed non bene 
refert). 
Cyperus maximus, umbellatus, syriacus vel siculus papyrus 
vulgo. Cup. Pamph. sic. IL, tab. 138. Bonan. tab. 13. 
Habitat in Syriæ et Siciliæ aquis haud profundis lenteque fluen- 
tibus, nec non in paludosis non procul a mari Tyrrheno inter 32 
63. 
